Lurrean nago eserita zubiaren oinen

kontra. Gogortzen ari zait bizkarra. Sentitzen

ditut ipurmasailak hotzago, hotzago,

beroa uriaren lurrak osten didalako.

Sentitzen ditut oinak, oinak geldi,

zolak zurruntzen, uzkurtzen. Gorputza naiz

baina urrunetik. Eguzkia gose da, ezkerreko

masaila eta ezkerreko belarria

irensten dizkit, besoa, begia,

eskua, ezkerrekoak. Itzalarekin

etxetxo bat eraiki dut “zu” liriko

batentzat, iraintzen nauena, txakurrentzako

janaria eskaintzen didana. Su txiki bat

emaguzu gaur, egun honetako ogiarekin. Su txiki

bat eta kaletik kantuka doan gizon horren ahotsa.

Ahotsa naiz baina urrunetik. Su txiki bat

naiz baina urrunetik. Ezkerreko masaila naiz.

Urrunetik.