baina libertatea gorrotagarria da — ez izua

ematen duelako — ez du ematen —

zorabio amaiezina delako — ez

dago libre izan eta destino bat lantzerik

norberarentzat — esango duzue askatasuna besteekin

eta elkarrentzat landu behar dela eta sinetsi nahiko

nizueke — baina libertateari begietara so

jatorrizko izena bakardadea duela ulertu

genuenok nahi bai baina ezin dugu sinetsi —

komunitatea komuniston opioa da, libratu eta

lotzen gaituena, gure zigorra eta gure deiadarra —

komunitatearen agnostiko bat naiz — Marx

zaharrarekin esan zenezakete gizataldea,

historia bezala, ez dela jazotzen zaigun ezer,

egiten dugun hura baizik — mugak muga, mugen

latzean — eta inshallah baina zuekin nagoenean

ezin ametsek duten zapore gozo hori

ahotik kendu, esnatzear zaudeneko azken begiratu

horren usaina — eta gero ezin oroitu —

nola zen gu, nola egiten zen?