9. TALDE POLITAK OSATZEN DITUGU

(maitek intzari pistolarekin eragiten dio lasaitzeko. Beso artean hartzen du eta bazter batera eraman, deskantsatu dezan. Pontxea zerbitzatzera joaten da.)

maite: Kristoren morboa ematen digu…

intza: Ez naiz hobea izango.^[4]

maite: Efizientzia emozionala ilusio bat da.

intza: Mierda bat da.

      Ez gara hobeak izango.

      Mila aldiz

      errepasatu dugu gertatutakoa

maite: Eta, hala ere,

      ez dugu ulertuko

      zergatik

      egiten dugun alde elkarren ondotik.

      Ez gara hobeak eta

      ez gara izango.

intza: Batzuetan

      esan behar da

      a la mierda

maite: eta punto.

      Promesa berbera

      egin diegu lagun guztiei.

intza: Eta batzuekin segitu dugu...

      Eta beste batzuekin…

      Eta oraindik etortzeke daudenak…

maite: Aldarri gutxi eta pupa asko orokorrean.

      Ez gara inor baino hobeak, eta ez gara izango.

      Hori bai, talde politak osatzen ditugu, ezta?

(maitek edalontzi bat luzatzen dio intzari keinu adeitsu batekin.)

maite: Aizu, a la mierda, nik barkatzen dizut.

[4] Eszena honetan agertzen den elkarrizketa poesia zatikatu bat da eta idatziz egitura originalaren ahalik eta antzekoena mantentzea erabaki dugu, irakurleak aukera izan dezan poesia gisa irakurtzeko. Poesia Intzaren “Ez naiz hobea izango” parlamentuan hasten da eta Maiteren “Aldarri gutxi eta pupa asko orokorrean. Ez gara inor baino hobeak, eta ez gara izango” parlamentuan amaitu.