Silueta
Silueta
2025, nobela
160 orrialde
978-84-19570-50-5
Azala: Xabier Gantzarain
Harkaitz Cano
1975, Lasarte
 
2023, poesia
2022, poesia
2018, nobela
2015, narrazioak
2011, nobela
2005, narrazioak
2001, poesia
1999, nobela
1996, nobela
1994, poesia
 

 

ERANSKINAK

 

 

1. eranskina. Liburuaren edizioarekin batera argitaratu ziren blurb-ak[7].

 

Irakurri beharrean zeharkatu egin daitekeen eleberri bat.

Ibon Aranberri

 

Gure gauza-ren gaia betirako ixten —edo berriro irekitzen?— duen nobela bat.

Iban Zaldua

 

Literaturaren ontzia hondoratzen ari den bitartean enbataren erditik heltzen zaigun sos mezua da Silueta.

Dubravka Ugresic

 

Zulo kozkor batetik abiatuta azaldu daiteke literaturaren funtzioa, hura hedatu eta hari hegoak eman? Silueta irakurriz gero, baiezkoan gaude.

Veronica Gerber Bicecci

 

Orain esatera noan hau liburu gutxiri buruz esan dezaket —agian Silueta-ri buruz baino ez—: zalantzarik gabe destinatua nintzela hura aurkitu, irakurri eta modu erabakigarrian inspirazio iturritzat hartzera, jakinik eragin hori ez dela eklipse-aldi arin batez soilik luzatuko, baizik eta nire bizitza osoan.

Enrique Vila-Matas

 

Gutxitan ikusi dugu eleberri bat zulo beltz bihurtua bere egilea irensten. Hau da bururatzen zaidan kasu bakarra.

Maria Gainza

 

 

2. eranskina. Joseba Sarrionandia eta Jule Goikoetxea Zaballako kartzelako atarian, Silueta liburuaren ale bat eskuetan dutela, Ibarbiari egindako bisita baten aurretik.

 

 

3. eranskina. Asisko Urmenetak Ibarbia askatzeko #FreeIbarbia kanpainaren baitan egindako logoa.

 

 

4. eranskina. Cahiers du Cinema aldizkariko kontseilu editorialak Ibarbia askatzeko bidalitako gutuna.

 

 

5. eranskina. Ibarbia xakean jokatzen, ispilu baten aurrean.

 

 

 

[7] Liburuari hauspoa emateko eskatutako blurb hauei dagokienez ere ez zen polemikarik falta izan: Dubravka Ugresic hilik zen liburua argitaratu zenerako. Enrique Vila-Matasek adierazi zuen ez zuela sekula Silueta irakurri, eta bere blurb-a Acantilado etxeak urte batzuk lehenago argitaratu zuen Jean-Yves Jouannaisen Artistas sin obra liburuarentzat idatzi zuela berez. Ibon Aranberrik eta Iban Zalduak ere ukatu egin dute blurb horien egiletza eta Maria Gainzak epaitegietara eraman zuen argitaletxea. Veronica Gerberrek, azkenik, hitz lausengari horiek idatzi ez zituela onartu arren, liburua irakurri ondoren faltsifikazioarekin guztiz ados zegoela onartu zuen, literaturaren ahalmen orakularra goretsiz.