
Norbait tangoari mintzo
Tango, nik ikusi baihaut
arrasti hori batean,
dantzan labana-dantzan
trebe zirenen artean.
Maldonadoren tangoa,
ur-eskas eta basatzaz;
tango txistukatua
zalgurditik iragaitzaz;
axolagabe, ozarra,
beti aurrez aurre so,
gizon bihoztun denaren
ditxa haiz, haren gozo;
tango noizbait zoriontsu
ni izan naizen modura;
oroitzak diostanez
lagun dela ahanztura.
Atzo horretatik zenbat
bizipen biona dena;
partidak eta samina
maitasun ukatuena.
Hilik nengokek ni, eta
hik dantzan segi berdin,
Buenos Aires hirekin:
hi haiz, tango, gure seta.
Alguien le dice al tango
Tango que he visto bailar / contra un ocaso amarillo / por quienes eran capaces / de otro baile, el del cuchillo. // Tango de aquel Maldonado / con menos agua que barro, / tango silbado al pasar / desde el pescante del carro. // Despreocupado y zafado, / siempre mirabas de frente. / Tango que fuiste la dicha / de ser hombre y ser valiente. // Tango que fuiste feliz, / como yo también lo he sido, / según me cuenta el recuerdo; / el recuerdo fue el olvido. // Desde ese ayer, ¡cuántas cosas / a los dos nos han pasado! / Las partidas y el pesar / de amar y no ser amado. // Yo habré muerto y seguirás / orillando nuestra vida. / Buenos Aires no te olvida, / tango que fuiste y serás.