Poesia kaiera
Poesia kaiera
Kamala Das
itzulpena: Joxe Mari Berasategi
2026, poesia
64 orrialde
978-84-19570-67-3
Kamala Das
1934-2009
 
 

 

La Boheme

 

Delhi:

Gure etxea hautsetan makurtzen da

iluntzeetan, bufaloak kalean gora urrats astunez

eta unaiak Punjabeko kantu leunak

abestuz pasatzen direnean, eta

doako udal eskoletako neskak

gure atean gelditzen lotsati, irribarrez.

Zer dut bada haiei eskaintzeko

nire irribarrea baizik, gauza erdi hil

iruzurti bat? Zer dut bada eskaintzeko

bake aldare honetan nire ahots

beti arranguraz dena baizik? Barka gaitzazue. Gu

kreatura miserableak gara, esnob hutsak,

geure amak arbuiatu genituenak zer eta

ohartu ginelako eskuak lanean akiturik

zituztela, hala bilatzeko ama

aberatsagoak eta helbide hobeak.

Aurrera egin behar dugu, eta segi, harik eta

geure haurrek beharbada gu ere

arbuia gaitzaten arte...

 

La Boheme

Delhi: / Our house crouches in dust in the / Evenings when the buffaloes tramp / Up the road, the weary herdsmen / Singing soft Punjabi songs, and / Girls from free municipal schools / Pause shyly at our gate and smile. / What have I to offer them but / My smile, a half-dead, fraudulent / Thing, what have I to offer at / This shrine of peace, but my constant, / Complaining voice? Forgive us. We / Are paltry creatures, utter snobs, / Who disowned our mothers only / Because their hands, we noticed, were / Work-worn, and so to seek richer / Mothers and better adresses / We must move on, and on, until / We too, some day, by our children / May be disowned...