Libreta horiko poemak
Libreta horiko poemak
2003, poesia
118 orrialde
84-95511-59-2
azala: Garbiņe Ubeda
Pako Aristi
1963, Urrestilla
 
2016, poesia
2014, poesia
2001, poesia
Libreta horiko poemak
2003, poesia
118 orrialde
84-95511-59-2
aurkibidea

Aurkibidea

LIBRETA HORIKO POEMAK. Pako Aristi

Ireki ezazu liburu hau, irakurle

Bizitza besterik ez ote den

Gaur tronpeta bat oparitu diot

Hiru gauza egiten ditut egunero

Maitasuna

Amodioaz hitz egitea

Hitzek badakite

Gaita jotzen ari nintzen

Bohemioa nire baitan bizi da

Zein alde dago

Bizitza jendez inguratuta

Atsegin dut maitasuna

Jende askoren distira

Egun ederren planeatzaile

Etortzekoak diren egunak

Eta dena jakina zaigunean

Badirudi hori izango dela nire patua

Saltzaile ibiltzen zen herriz herri

Ohean ari naiz idazten

Pertsonak, adin batetik aurrera

Politikatik esaten ez diren gauzak

Larrua jo ondoren

Ai zer plazera

Ustekabean, itsumustuan

Jadanik ezin dut gogoratu

Nola deitu sexuaren ostean

Ligatzea...

Zuk ez duzu merezi izan

Umeen gelak

Zergatik lehen

Badira eurengan argia daramaten pertsonak

Halako batean

Beti bezala sartu zen tabernan

Ni munduan nago

Militantea eskiatzera doa

Ez dut ulertzen

Eta nire poema bat noizbait

Oraina egunero jaiotzen den promesa bat da

Bere bizitza aldatu nahi duenarentzat

Banketxeak ez zaizkit gustatzen

Getariako Gaztetape hondartza

Nik ere sexuan asko pentsatzen dut

Gazteagotan deseoa

Pobre jaiotzea

Musu ematen ikastean

Enamoratuta nengoen eta

Espero dut

Inork estimatzen ez dituen liburu gehiegi

Ezagutu ditut

Nire liburuei

Nire etsaiak maite ditut

Amets bat darabilt

Egun batean begira jarri nintzen

Bizitza gure ulermenari iheska

Oroimenari bertute salbatzaileak

Gure ingurura zintzotasun apur batez

Benetan diotsuet

Ez dut inoiz zakil bat ahoratu

Gure gizartea

Nire inguruan diru asko

Urtaro bakoitzari

Beldurra ematen duen edertasuna

Sinboloen eremura

Txikitatik erakusten digute

Jadanik badakizkigu egia ikaragarri batzuek

Zure ondoan nago, maite

Mundua bakoitzarentzat

Telebistarik gabe

Herrialde aberatsak oso arriskutsuak dira

Orain badakit

Galiziara

Ezin dut eraman

Ez dut inoiz

Nik ere aurkitu nuen

Niregatik balitz

Prest al gaude

Ni naiz gizon bat

Haurtzaroa dut gogoan

Haurtzaroa dut gaur begien aurrean

Concceta Probanzak oparitu zidan

Erosi: 10,45
Ebook: 3,63

Aurkibidea

LIBRETA HORIKO POEMAK. Pako Aristi

Ireki ezazu liburu hau, irakurle

Bizitza besterik ez ote den

Gaur tronpeta bat oparitu diot

Hiru gauza egiten ditut egunero

Maitasuna

Amodioaz hitz egitea

Hitzek badakite

Gaita jotzen ari nintzen

Bohemioa nire baitan bizi da

Zein alde dago

Bizitza jendez inguratuta

Atsegin dut maitasuna

Jende askoren distira

Egun ederren planeatzaile

Etortzekoak diren egunak

Eta dena jakina zaigunean

Badirudi hori izango dela nire patua

Saltzaile ibiltzen zen herriz herri

Ohean ari naiz idazten

Pertsonak, adin batetik aurrera

Politikatik esaten ez diren gauzak

Larrua jo ondoren

Ai zer plazera

Ustekabean, itsumustuan

Jadanik ezin dut gogoratu

Nola deitu sexuaren ostean

Ligatzea...

Zuk ez duzu merezi izan

Umeen gelak

Zergatik lehen

Badira eurengan argia daramaten pertsonak

Halako batean

Beti bezala sartu zen tabernan

Ni munduan nago

Militantea eskiatzera doa

Ez dut ulertzen

Eta nire poema bat noizbait

Oraina egunero jaiotzen den promesa bat da

Bere bizitza aldatu nahi duenarentzat

Banketxeak ez zaizkit gustatzen

Getariako Gaztetape hondartza

Nik ere sexuan asko pentsatzen dut

Gazteagotan deseoa

Pobre jaiotzea

Musu ematen ikastean

Enamoratuta nengoen eta

Espero dut

Inork estimatzen ez dituen liburu gehiegi

Ezagutu ditut

Nire liburuei

Nire etsaiak maite ditut

Amets bat darabilt

Egun batean begira jarri nintzen

Bizitza gure ulermenari iheska

Oroimenari bertute salbatzaileak

Gure ingurura zintzotasun apur batez

Benetan diotsuet

Ez dut inoiz zakil bat ahoratu

Gure gizartea

Nire inguruan diru asko

Urtaro bakoitzari

Beldurra ematen duen edertasuna

Sinboloen eremura

Txikitatik erakusten digute

Jadanik badakizkigu egia ikaragarri batzuek

Zure ondoan nago, maite

Mundua bakoitzarentzat

Telebistarik gabe

Herrialde aberatsak oso arriskutsuak dira

Orain badakit

Galiziara

Ezin dut eraman

Ez dut inoiz

Nik ere aurkitu nuen

Niregatik balitz

Prest al gaude

Ni naiz gizon bat

Haurtzaroa dut gogoan

Haurtzaroa dut gaur begien aurrean

Concceta Probanzak oparitu zidan

 

 

Tipo ikaragarria zen aitona Anbrosio,

pertsonaje bat hura ere.

Aurkitzen nuen eta esaten zidan:

«Alde egin behar dek hemendik.

Hilabete batean ikasiko dek

hemen hamar urtetan baino gehiago».

Hamalau urte neuzkan.

Eta berak, asmatu balu bezala:

«Hamabost urte egindakoan,

orduan alde egin behar dek etxetik.

Biaje iniziatikoa izango dek hiretzat».

Hau esanda triste antza geratzen zen.

Niri barruan eztanda egiten zidan hitz hark:

Biaje iniziatikoa.

Neure buruari errepikatzen nion:

Biaje iniziatikoa.

Non ikasi ote zuen aitona Anbrosiok hitz hura?

Ez nekien bere esanahirik

baina ulertzen nion zentzua,

eta nire bidaia prestatu egin nuen.

Etxean bagenuen moto bat,

eta harekin emango nion itzulia

Iberiar penintsulari, itsasertzetik beti.

Libreta bat eramango nuen idazteko.

«Noiz joan behar dek?»,

galdetzen zidan Anbrosiok beti,

berak ere bidaia honekin amets egingo balu bezala.

Nik bidaia ahazten nuen bakoitzean,

Anbrosioren interesak berpiztu egiten zidan.

Ordea, ezin nuen lagunik aurkitu,

eta asmoa atzendu egin zitzaidan.

Urteak pasa egin ziren eta Anbrosio oso gaixotu.

Bisita egiten nionean beti errepikatzen zidan:

«Alde egin behar dek hemendik,

eta gero etorri neri kontatzera.

Denek nahiko ditek hirekin hitz egin,

baina hi neregana etorri».

Azken bisitan larri zegoen:

«Neuk lehenago joan beharko diat!».

Eta hitzik gabe geratu zen,

haren bidaiak ez zeukalako definiziorik.

Urteak daramatzat geroztik

biaje iniziatikoa egin nahian,

berandu izan baino lehen.

Zor diot Anbrosiori, eta zor diot neure buruari.