Aurki hemen izanen dugu isiltasuna bere

zilindrada handiko motorrean etorria.

 

Atzean, ekipaia modura, gerritik estuki helduz,

desterrua ekarriko digu, buzo laranjaz jantzia,

eta guk lehen unean errezeloz begiratuko diogu,

gogoan baitugu oraindik konfin ezkutuetako usaina.

 

Badakigu etortzen denean oihu eginen diegula

eta esango: «Alde hemendik, madarikatuak,

herri ttiki honetan ez dugu gasolindegirik».

 

Baina guztiok dakigu motorista-karabana baten

azken motorra dela isiltasunak gidatzen duena, trebeziaz

eta ez datorrela gure bailara elurtura gasolina hartzera,

eraiki berri dugun ostatu distirantean betiko gelditzera baizik.

 

w1989

 

  

  

© Karlos Linazasoro

 


www.susa-literatura.eus