Cesar Vallejo

...Bere poesiari darion hondorik gabeko tristura eta etsipena,  jatorrizko kulturaren barne-sostenguak galdu dituen herriarena da. Azken aldian, imintzio eta espanturik gabeko rebeldia zen Vallejorena  —amildegi ertzean hutsuneari zuzendutako marmarra laua:

Parisen hilko naiz ekaitz egun batez

jadanik oroitzapenean dudan eguntto batean.

Parisen hilko naiz —et' hal' ere ez dut alde eginen—

ostegun batez bai, zeren bertsook idazten ditudan

ostegun honetan, ene besondoa proba gogorrean baitu ipini.

Egun bezain bakar ez naiz sekulan aurkitu

hainbeste bide ibili ondoren.

Cesar Vallejo hil da, denek zigortzen zuten

gizajoa hain otzana izan arren;

makilaka eta zigorrez lurperatu zuten

lekuko dira: osteguna eta besondoak,

euria, bakardadea eta bideak...

bai ostegun batez agian, udazkenean.

w1969 (Itzulpena)