Ain urruti ta ain urbil!

Ain urruti ta ain urbil!

au izan den gure gurpil.

 

Ogei urte dizkinagu

alkarren albo lanean.

Nik, ire gose biotzean;

ik, nere egarri isilean.

 

Begiratu ninan beldurrez beingoan:

ik, bestera begiratu unan.

Begiratu idanan beste bein beldurrez;

nik, jetxi nizkinan begiak saminez.

 

Ain urruti ta ain urbil!

Ogei urte onen isil!

 

Intziri bat nik. Ik: —Gaixo al ago?

—Burua astun dinat. Ez dinat geiago.

Itz egin nai unan, baina sorgin batek

alda zinan ire itza: —Airean lainoak zeudek.

 

Ain urruti ta ain urbil!

Orrek din gure biotza il!

 

w   1953

  

© Nemesio Etxaniz

 


www.susa-literatura.eus