Ixo

Biotzaren atera, bai bide isila!

An galdu zan betiko nere ames ila!

 

Paristik zetozen aurrak. Gezur polita!

Erregenetan oinetakoak leioan jarrita.

Masusta gorri, sasiak:

aran gordinei begiak.

Ostegun-atsalde, aur jaia.

Uda! Eskolarik ez,

eta igerirako ibaia.

—«Maitia nun zira? Nik etzut ikusten»—

 

Aurrak galdu zaizkigu Parisen:

gezurrak asi dira itsusitzen.

Maiteak auzoan amets:

ari gozo, neri saiets.

Nun zera, Inez?

Besteari biotza: neri ies.

 

Begietan euri gazi:

biotzean gaua azi.

Dan!... dan!... Nor il da gurean?

Ames galdu bat zerraldo datza

nere barnean.

 

Ixo! Lo daukat gogoa.

Ez bekit esna

aren malkoa.

 

w   1954

  

© Nemesio Etxaniz

 


www.susa-literatura.eus