Lur bat zure minari

JOSE LUIS OTAMENDI

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 2000 Jose Luis Otamendi

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 2000ko urria

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

POLDERRAK

Koordenadak

Almitza hazten den lekuetan bizi gintezke

Inoren saihetseko burdinen artean sartu eta itotakoei arnasa nola hozten zaien ikasi

Ibaiko sunda dute begiok eskuok urriko zeru bat bezala aldatzen gara

Berariaz dagoz aireportuak gugandik hain urrin laino itsuaz haruntzago

Ibaiko sunda du saminak ere, ibaitu egiten da oroimena zauriak ibaitu

Eta bakeak urpetu gabeko lurrotan elkar maitatzera egiten dugu

Alboan zaitudan egiaztatu koordenadak berritu

Eta atzokoan loak non lotu gintuen idazten dut

Idazten dizut jakitearren arrotz ez garen lekuan atzerritar garen

Urondoan pausatu garen orea lotan bezala ala abantean igaro gehiengoz bozkatu galernen peko

Erbeste ederra dateke zure bihotza urre gorrizko kaserna

Baina lurmendatu ezinezko talaiak ditu gure maitetasunak

Baimendu gabeko eremuak ahora ekartzeko gaitzak diren izenak

Haitzen gandorrak bezalakoak jitoak daramanarentzat

Orduan libre ez garela aitortzen diogu elkarri

Zerbait hiltzen zaigula barruan eta bizi ez gintezkeen herriak habitatzen ditugu

Itzartze

Boladan nabil maitasunarekin

Suteak izeki ditu haurren biriketan lahardiok hesiok hitzok

Gogaituta gagoz hildakoak plagiatzen

Eta datozen egunen kristal hautsietatik bihotza ez dela panfleto zimur bat oihukatuko dut

Talaiaria loak lotzen duela etxe jaso berrian

Alferrik iragarriko dituztela garai hobeak sismografoek

Bakarrik gagozala eta eder geure ezinean

Berriki ezerk salbatuko ez gaituen islak heldu zaizkit ibaitik

Ez gure libertadearen pareta lurmendatzeak

Ez gaua aldeztu nahi izateak zure begietara makurturik

Gure untziolek mamitu dute ehun hitzetara ekarritako abandonatze hau

Gerrian hildakoen liburua xerkatu dizut maizegi

Eta horren damu naiz

Ez dut salbatu nahi

Belar onaren ohantzean gozatzen zaitut

Lur arola

Isilak ez nau azpian harrapatuko

Maiz ezkutuan sartu beharko dut etxean

Auzoek ezagutu egingo naute nahi ez dudala

Zure bihotza betetzeko ez dut neurririk ematen

Irria dateke lanik bakartiena

Gure ninietan itsasoa gordeta balitz bezala begiratzen diogu elkarri

Lurra orain beltzagoa da

Zoriontsua naiz minbizi baten hegoaldean sortu nintzelako

Minak dakien doitasunez erreko ditut gogoan utzi zenizkidan

Autobus azulak

Bizitza nola doan ikus daiteke

Edozein laban-ahoko zinemaskopean

Otoi eskatzen dugu biharko eguna zabaldu dezan

Bata bestearen arnasari eutsiz

Oinetakoak egin zenitzake nire arnasarekin edo iltze baten

Zorroztasuna

Goizeko argitasuna gordeko dut nik zure arnasaren kaiolan

Eta etorri beharko dugu berriz kamino urrunei buruz negar egiteko

Eta elkarren premiari iritziko diogu askatasuna

Lur-min

Behea arrakalatua da du gauak eta ni zure bihotzean bahituta

Mendeku hartu nahi dut etxerik etxe bilatzen gaituzten aginduengatik

Gehiengoz aldarikatutako bakearo honengatik, horrela maite dugu elkar

Zorionaren erdilanetara ez gara iritsi gaumina jitoak dakar

Abandonoak zulatutako gorputzak transkribatzen ari naiz

Ibaitik atera hatzak zaurietan sartu eta idatzi botila hutsak jiratu eta edan

Nire maitetasunak zartatuak dauzka zaintiratuak

Inor ez dagoan tokietan ari du euria eta nik ezin zaitut han gozatu

Krimen beltzak bindikatuko ditut, itoen arnaskak gaitzak dira artxibatzen

Errudun naiz neure sakonera guztian eta libre nahi dut

Borobilagoa da ilargi etsaia, beti enfokatzen ditu gure etxeak

Nola defendituko zaitut astunegiak gara haizeak eramateko

Nola lagunduko dizut nire bihotzaren koordenadak sekretupean dira

Gure izena entzun uste dut teilatu artean

Ederrak dira eta urrunak gauaren bitarteetatik ikusten diren bozak

Zure bihotzeko lau haizeak lau urtaro lau zuloak hartzeko nator

Arbola azaletan idatzi ez direnak esateko

Behiala nik arbuiatutako armak hartzeko salbuespenik gabe

Nire begiak dira hiri honetan hautsi ez diren kristal bakarrak

Azken lurra

Inondik errenditzen ez den ura da gure maitetasuna

Zoratu egiten da

Hegazkinak islatzen ditu

Teilapeak iluntzen akorduetara amarratuta

Egitate mingarri anitz eman da ontzat

Etxeratze hitsen durundioa inongoa izatekotan

Eta minbizia aukeran

Zein erdi arotatik zein bestiariotatik irten du gure maitetasunak

Itutez jota hiltzeko ginoan den zeruak

Geure burua beste etsairik onesten ez duen lurra

Jendea batera bizitzen maitasun froga beraren hegian

Minutu berean lurmutur berean

Gure maitetasunak ez daki

Ez daki hegan

Ez da kalatxori

Darabiltzan orratzek bestelako iparrak dituzte xerka

Itsasgorak ekarriko ez dizkigun iheslariak

Itsasbeheran utziko ez dugun edertasuna

Hau da agin ziezaguketen azken zerua

Ez dago inor ebakuatzerik

Hildakoak ohean direla abandonatu ditugu etxeak

Hipermerkatuetako aparkalekuak dauzkagu igandeetan elkar maitatzeko

Hegazkinak teilapeak eta itoak estu amarratuta

Zu ez zaitut abandonatuko

Azken ordutan ez da bonbarik lehertu baina ez da heldu bakea

Talaia galduak-1

Talaia guztiak galduak ditut eta ibai zokotik zelatatzen zaitut

Odolez hustu ezinik nabil bihotza, zure odolez nirea

Beti izan dira bi gure bihotz biak

Ezponda honen aldatz beheran iluna kudeatzen gagoz

Ez nazazu arren memoriaren haitzarrietara kondena

Etxera ezinik nago ertz honetatik begira

Orube urrun bat bazenu bezala bihotza

Negarra bozatzeko beste txara hazi da nire hortz-obietan

Etxe hustuetako enpapelatuan dira behialako maite-izenak

Eta bihotzok bi diren artean erdibi dagoz, bi erdi

Eta zelan zagozan asmatzera egiten dut

Zure eskua asmatzera loak tatuatu amildegien bila

Eta jitoak itotakoen patsa dakar

Ez nabil ez zubi lehertuen bila ez aintza ez ezein atzerriren bila

Gau itsaskatu ezinotan zein urrun dagozan bionak, zein urrun bihotza

Ahantz zaitzadan batu den lainotik hartu dut arnasa

Hor kaleak erratzez garbitzen dituzten goizak ez nau aurkituko berriz

Neure ezinak kainoituta bizi naz eta gauero amatatzen da argi bera

Ez nazazu inoren duintasunagatik maite

Ondare

Itoen begiak belakiak legez hanpatzen dira

Flotatzen dutenak dira erdokatan josiak ezpondetan kukutuak

Hilotzak — ontzibular errimeok — akorduak sehaskatzen ditu egonak

Ibaia almitza bezala ari da hazten, jauzi librean amilduko naiz zure bihotzeko zuloetara

Lohiartzekoa erantzi eta oilariteei itxaron

Gaitz-hartuen zerrenda berritu eta hezurtokiak jagon

Mindutako poemak idazten ari naiz ilunean ikustekoak

Nireak zureak dira atejoka hauek mizto hezigaitz hau

Gure aldarriek ez dute erantzunik gure maitetasuna gerrako meritua da titulu gaitzesgarri bat

Ulertzen al duzu nire isiltasuna orain

Zergatik gorde dizkidazu itsasgain hautseztatuok ontzi hondarratuok gordean

Itsututa nago entzun nezake ordea itotakoen sonar-a

Haitzarrien xerka dabil gure hitz ederra dira

Nire hitzak ez dira hautazko eldarnioa ez dira ebakuazio bat ez dira literatura

Beti bilatuko diot aho bat zure negarrari

Bakarlan estua da bertotik hona itzuli behar hau

Beilatzen ditugun begiok balakatzen gaituztela gauaren tarratada artetik

Irekiak hondarrez berdintzen ditugu minez

Ez gara kukutuko, itsasoaren lauzak altxatzekoa naiz

Bihar gozatuko zaitut, gaurtik maite zaitut bihar

Urpeko intziriz burniz trasladoz zamatu dut nire mina

Almadiazain nabil hildakoen gainean

Aspaldi erabaki zen garaipena adina sufrituko dugula maitasuna

Biolentziari lotuko gintzaizkiola zalantza izpi bat defenditzearren

Aspaldi mauser bat bezala amaren zulotik atera gintuztenean itun bat bezala

Zuztar bat bezala, gaurtik maite zaitut bihar

Ulertzen al duzu nire isiltasuna orain

Harresiak-1

Maitetasun hau erdizka egina dago

Osatzen hasi eta premia larriko ekinkizunek

Bertanbehera utzitako lana

Gorputz baten bila abiatu eta ortozik itzuli, musu huts

Nire maitetasunak ez daki zugana ez da luiziz aseko ez airerik ederrenez

Hildakoak zelan hazi ez dakit noiz ureztatu nondik inausi

Delibera liteke sufritzea

Gela batean ituteak jaregin maitasunarren

Baina egunerokotasunaren aurrean zer lezake bihotz siku batek

Erdizka bakarrik egindako maitetasuna da gurea

Bakarrik egindakoa

Erdia egin eta beste erdia esan

Nik ere esanen dizuet galtzerdiz bozatu dizkizuetela zangoak

Zuek zaretela gure ur bazter galaraziak

Zuei apartenitzeko ari garela nazioartekotza eztabaidatzen

Erdizka maitatze hau den gaitza

Ogasun aitorpenetan maite-izenak alderantzea

Arbola zuztarrekin bisabisak ditugula

Portu agortuetan gagoz urak noiz beteko

Erdizka gagoz ordea

Bakarrik gagoz

Gure oinazpiek oroitzearren egindako ahaleginak

Handiago dira orain

Aitorpen

Lerrootako txarrantxatik ate arratsalde hau ulerkaitza da

Ez gauden etxe bat bezalakoa

Zailagoa behar du ezer ez duenarentzat bestek ukatutakoarekin bizitzea

Errudun naizelako zoriontsu naizelako maitasunaren helburu ezin du meniak izan

Bihotza paraje haize-ezkutua dut

Ibaiaren alde banatan dira duintasunaren koordenadak

Lugon Le Muret-en

Akorduak uztak erreko ditu

Gurean bizitzea arrain buruz betetako oheetan etzatea da

Kakoan eraitsitako etxe bateko giltzak dituzula jakitea

Eta inor datorrenean hustu egiten dugu herria orube abandonatu bat bezala

Gauez garai bateko hormak eta leihoak asmatu beharrean gara

Inoiz eskilara-buruan hilik agertuko den gizona irudikatzen

Dei sor batek atzerrian hiltzera ekarria

Eta errudun sentitzen naiz egunero

Baina ez orduero minutuero uneoro

Eta neure bizitza kontatzen ari naiz

Gutuna-1

Aurrera joan gara eta beroa da gaua, zelan zagoz orain

Ibaiaren alde banatan dago hotza berokien barruan amarratuta

Gu itotzera eginen dute gero berokiok

Zure zainen ildoetan zure akorduaren paduretan

Beti euri handitan bezala bizi gara urak noiz hartuko bazterrok

Eta ezin dut inork bakera zaitzan itxaron

Maitatzeko paperez iziotu hegazkinak dauzkazu

Maitatzeko inoiz betetzen ez diren ostatuak dauzkazu

Zurekin bildu beharrean nago, ez digu inork deitzen

Lehenago jakitera ez nizuke inoren alde minutu beteko isilaldirik aginduko

Ez zintuzket ezpondetan bilatuko

Maiteko ez banauzu ere hor dira

Hor geldituko dira, hor teilatu zapuztuak patio bustiak, hor

Eta beste aldera igorri gutunak bueltan datoz

Hartzaileentzat hilda gagoz

Etsaigo sakon honetatik maite zaitut jazargo zaharmindu honetatik

Ibaiak aldiko zeru bat darama kristal hautsi bat ate bat

Ibaiak gauak oretzen ditu itoen eztarri zuloan

Nireak beste dira zure txaran kakotutako atorrak mezuak

Badakit itzarririk zaudena

Nahi baduzu maitasunak sortu kalteak neuretzeko bil gintezke

Nik beste aldera beharra daukat etxeak zelan hustu diren ikusteko

Ni gabe zelan maiteko dituzun gozatzeko

Ez dakit bakeak zenbat mendez galarazi digun elkar maitatzea

Aurrera joan gara

Zure begietan irakur nitzake orain azken berriak

Maitatzeko ez dut itxarongo beste seinalerik

Jabetzak

Ez dizut desagertuen aintzarik opa

Iritsiko ez den lur hartze bat bezalakoa

Elkarren begiei parke hutsei bezala begiratu

Irabazi eta galdu dugunaz galdetzen didazu, irabazi eta galdu dugunaz

Loaren artxiboak orrikatzen dihardut, zain deslotuak

Gerturago ekar zaitzaketen albiste latzen bila

Hotz-hotzean maite zaitudala diot

Eta diot etsita nagoala ez litekeelako dakidanarekin ezer salbatu

Ez adiskidantzarik ez auzorik ez lur uraseturik

Hobe litzatekeela agian bihotzean zer daramagun jakingo ez balitz inoiz, inoiz jakingo ez balitz

Gerta daiteke berandu izatea lur laketu ezin bat maitatzera egiteko

Eta akordua jakiekin batera mahai honen aurretik iragatea

Deika ari natzaizu baina talaia aski garairik ez dago ikus nazazun

Ez dizut maitetasun hau poema perfektuetan bindikatzeko eman

Ez dizut seinale sekreturik jarriko balkoian

Beti jokatu izan dugu etxekoak gorrotatzeko bezain libre

Gorroto hau zaharregia da beste inon etsi dezan

Ni naiz zure bihotzaren kargu nagoana eta bertan nahi dut

Laztan nazazun idatz diezadazun mintza zakizkidan harrotutako ezponda bat bezala

Gerta daiteke inoiz ez aurkitzea galdutako frogak

Gerta daiteke bulkada eder batek ezin izatea gizaldi beteko abandonoaren aurrean

Orduan betiko giltzatu diren ateak eta birritan habitatzen diren hustutako herriak uzten ditu zulatze lanak

Berandu erabakitzen diren maitetasunak bere ederrean zamakatu ezinak

Eta eskua luzatzen dute itzalek maite zaitzadan urrutiminez

— Min bat behar dela itzultzeko —

Eta zeure baitan garraia ditzakezu gela hau zubiak orriok

Baina mezu hauek ez dira ez zure ez nire bihotza, ez dira inoren bihotz

Ezinaren argi

Lur hau bazina bezala ez zara aldean eroan litekeen armarria

Ez zara zuztarretik erauzi laharra ez paparrera bildu gura den kanta

Gerri bakoitza da defenditzeko ezponda

Ez naiz doluz jantziko gure maitetasunagatik

Ni ez naiz hilkantaria ez ditut trenen abistuakharrikatuko

Oren berri bat nahi dizut bihotzeko hegoalde birreraikitik

Dena amaitu dela badiot faltsuketaria naiz

Mintzo garen bihotza ikasibako kreolera da

Atzo hasi da berriz ramadan atzendu bat

Zure eta nire ahoskeran kabitzen ez diren laharrak, eta hor zauzkat

Goza zaitzakedan lurra goza zaitzakedan gaua itzalekin lehiatu beharrez minak

Meatze abandonatu bateko isiltasuna legezko galderak

Ez gara elkar besarkatzeko kosta noiz hondarratuko gagozanak

Jitoak kelarrezko ferrietan daroa akordua

Eta lur honek badu ni ez naizen zenbait ezponda garratz

Izen bat etorri ezinak idazteko erak

Bertan dira gure ezinaren argiak

Uki nazazu, zure hatzmarkak aspaldi ezabatu ziren nire gorputzetik

Uzta

Gure zauriak nazio bat beratzekoak ziren

Almitzaren gainetik eta laharraren gainetik egitekoak

Baina ez dago orain arnasa hartzen ikasterik

Okel sumindua eta beldur sakona

Batzuk zutik lotzen ditu heriotzak, besteak ez

Batzuk agondu egiten dira

Batzuk etzanda baino ez dezakete maite

Euriak hartu ditu hotelak eta muinoak, zubiak eta bihotzak

Igerileku hustuetan gabiltza adore bila

Ez dago inor, ez dago Urrinera jo du laino-tutuak

Bizpahiru uda eta ibaiko uretan akanpatuko dugu

Liztorrak heldutako mihina da gure askatasuna

Dei larri batek etendako maite-solasa

Haizeak itxi eta ireki dabilen atea

Gure adurra da besteren lekuan jartzea

Zuloak egin eta herriak lumendatzea

Gure aldia berritu ezina da truka ezina da, ezina da

Norbaitek emango dio lur zulogileari

Ez dut inor bakarreko zorionera kondenatuko

Nire maitetasuna erabakita dago

Kutun ostendua

Nik eramango zintuzket berotu ezin dudan lur

        honetatik

        urrun

Maleta batean ibaiaren jitoan eraman

Baina ez zagoz

Batzutan ez gara garaiz heltzen

Entzun dituzu albisteak

Oraindik ez gara ikustezin

Ez gara kostan finitzen den jazargoa

Ez almitz gorria ez ibaiko hondarra

Ez otoitza etena arratsean

Zeru honen zuraje maiztuari jarraituz eramango zintuzket

Hor aurrean bakandu egiten dira etxeak bidea estutu

Bizi ez direnei zaie haizu ahaztea

Mugatik hur gara bertako

Beldurrak hartuko ninduke « hara, ez dakit han nor bizi den»

Eta eraman egingo zintuzket, tokia gogoan atxiki eta joan

Baina ez zagoz

Falta bazara ez dago ezer nirerik, ez dago ezer

Hortaz gure maitetasuna testigubako aldegite bat da

Soro sutu bat gauean

Nik ekarriko zintuzket lur hau berotzera

Baina ez zagoz

Ez dago denok bizirik ginen garairik

Erlojuek ez dakiten ordu batek jo du

Ibaitik atera gorputzek ahobatez rapeatzen dute

Ezin dela gorputzik gabe maitatu

Ezin dela talaiarik gabe hiria zaindu

Ezin dela ezin

Eta ekarri egingo zintuzket estrata lehertuen bidetik

Lertxun-marrak

Duindu ezin den gosea ospatuko dugu

Ez gagoz heriotza baten testigu izateko

Ez gara almitzaren zaindari ez poema batentzako doinu

Begira, ni nagoana lehenago beste gorputz batek berotutako lurra da

Eta zertu ezinean gabiltza abandonoa

Giltzez itsututa dagoz erretenak ur hodiak lehertuak

Baina beroa daukat odola zurea balitz bezala

Urruneko herriak orrikatzen ditut

Luzea da zure zorionera lotzen nauen soka

Nahi nuke beste behin ukitu zeharka bederen

Ilunabarrez han etzan keizuaren beste muturrean

Oraindik dena galtzen hasteko balego bezala

Ez dit ardura noren aldamenean lehertu den azken bihotza

Defuntuen atorrak jantzi ditugu haien ogitik jaten ari gara

Ibai ertzeko etxeek ez dute lurrera nahi, giltza guztiok batzeko dagoz

Errukirik gabe maite duen jendea gara

Itotakoek gaua atoian daramate adiskidantzen urre beztua balitz bezala

Goizak argira dakar ilunak ostendutakoa

Begira, badakit elkarrengandik urrun hilko garena

Ez naiz inoiz orain baino zureago izango

Gauaren zepoan harrapatuta gagoz

Harresiak-2

Zerbaitetan irabaztun izanen gara

Entzuidazu, zaila dago karea bilatzen

Gauza asko daramagu gordean garbitu ezin direnak asko

Salbokonduktoa zuten maitasuna poeta kaskarrek

Lehia garmindu bat bitartekotza errimea

— Zain bakoitza bere tokian lau zuloak zabal —

Eta ezagutzen zaituena urrun duzu orain

Mintza zakizkio negumineko laharraz galdutako lagunez

Sufrimentu guztiak ez direla hautazkoak

Heldutasun guztiak ez direla behartuak

Koordenada soka berean dagoz Le Muret eta Lugo

Besteren ohar-kuadernoei ostutakoak dira gure enkontruak

Ez da ez gure algebrarik ez gure lainorik haizearen oinetara

Beti elkar despeditzen ari den jendea omen gara

Bere etsia non sarturik ez duen begirada

Zuk zer diozu mendiak tarteko maitatze honetaz

Zer galdua badaukagun seinale jo duzu inoiz

Sentimentuak deshabitatzen dihardugu indarrean ez diren mapak bezala

Itunetako eranskinetatik eta agindu zaharminduetatik aldegiten

Gurkera tajutzen du nire memoriak orube urasetu baten aurrean

Aurki ilunduko du, sartuitzazu geranioak

Orduan ezin ikusiko dugu elkar

— Karez zuritu gabeko idazkiak paretak —

Eta herrien izena ahoskatzeko moduagatik maiteko zaitut

Harresi bat izan daiteke maitasunari emandako izen bakoitza

Eta alde bi ditu egunak bezala bihotzak bezala bi alde

Berdin da oinpean zubiek behera egiten badute

Etxekoen argazkiei su ematen badiegu hotza kentzeko

Banator, hesolen errenkadatik destatzen diot iluntasunari

Berriz ere zu zaitut ments

Eta ez dakit zer dagoan defenditzea deliberatu genuen bakardade mendre honen atzean

Lugo eta Le Muret soka batean

Gutuna-2

Zatoz

Gela hustu usaina dario zeruari

Arrea eta bakartua azpia

Agorril miragarria duzu gorputza

Eta almitzak hartuak ditu hiriko biltegiak eta arimak

Ibaian dira atorra pizuak

Behatz zurminduak

Helbide ezabatuak

Esnaera larri batean bilaka liteke maitetasun hau

Olatua dator olatuaren gainean

Larderiazko muga-lurrotan iratzarri behar zaitut

Maitetasun berberau zezelduko dizut

Noiz ahantzia noiz jazartua

Urruneko argi seinaleak atzean utzitako auzokoak dira

Ala maitea dakarte maiteagana

Gainez egindako lur zerrenda onargarriak direa amets hebainduok

Ezin dut

Baina gatibu hartu nahi ditut bizirik heltzen zaizkidan mezulariak

Zure hitzak buruz dakizkite ez dira zu

Ez zara zu

Ez zara

Zatoz

Erratu egin dira aurreikuspenik baikorrenak

Koldarregia naiz maitetasun hau bakarrik defenditzeko

Nire liluraren lausoa altxatu du ibaian

Eta laino-tutuak entzun litezke eskualde osoan

Seinaleok jitoaren akordua ederragotzen datoz

Hor behean behar dute zurekin ez naizena badakiten eskuek

Non inprimatuko dizut morse ezindu hau gero

Lantoki zarratuok kale hustuok non

Luiziak dauzkat harrotzeko

Giltzak batzeko

Deklarazioak zuzentzeko

Gehiegi dira galdu ditudan hiriak galdu zaitudanak

Baina behin ere ez zaitut konkistatuko

Zatoz

Beste urtebetez bizi gintezkeela agindu didate

Badakit auzolanak aspaldion esangura mina duena

Lugintzara bueltatu zaretela

Eta aboro ez zaretena ereiten duzuenaren jakingura

Ez zintuzket nahi inoren agendatan abarotua

Ez zintuzket maite-erakutsiekin asetzera egingo

Zatoz

Nire hitzak ederregiak dira izen gozoko hirietan zu gabe etsi dezaten

Galbidea

Oroitzearren ari naiz itsaskatzen ibai larriok

Oroitzearren urpeko artxiboak orrikatzen

Beldur naiz zure begiradako padurak galtzeko

Gela giltzatuak gauari ikasitako lurrak

Bihotzeko zuloetan gorde nahi dizut arbola zuztarrekin hitzegindakoa

Ibaiaren bi aldeetan ez dabil inor

Dei egiten dizut autoak argitutako soro abandonatuetan

Atzo festa zena gaur suak ez du nahi

Aski litzateke keinu doi bat

Zure irrifarraren lurralde eskuragaitzetara heltzeko

Aski litzateke gogoan miatzea — aulki bat hemen euria hor —

Baina lainoak segizioaren bozak batu ditu jitoaren gainera

Urpean zezeldu helbideenak almitzarenak

Hemendik entzuten direnak

Den ederra

Maite zaituenak baino ez zaitzaket galdu baldintzarik gabe

Eta gaua zelatatzen dut eta beila egiten diot lur honi

Muga

Ez dut nahi zure malkoek gorputza erre diezadaten berriz

Autoak sutan dira muinoen ostean

Almitzak hartzen ditu hiri izandakoak itsaso izandakoak

Euria egingo duena badakit

Gaurkoaren antzeko eguna izango dena

Miliotik gora behar dute honezkero zorionari ukatutako laztanek

Tristuraren gainean eraiki beharko dute nazio bat

Azokak zabaldu errepideak berritu

Beti egongo gara urrun ezartzen zaigun epaia entzuteko

Gurea bezalako haurtzaroez ari da sua leihoetan

Gorroto diot akorduaren gatibutza errime honi

Arbasoei seinaleak egin eta desegin

Gauero beste muga bat ezarri eta hausteari

Azkena dela agintzen dizut baina hegazkinak amarratuta argitzen du biharamunak

Ez dut asmatzen maitasuna eta herra bereizten

Geuk beste inork ez ditu gaindituko gure amodioaren lerroak

Esaiezu maite dena beti urrun den lurra nola den gurea

Esaiezu badirela suaren negutegiak eta denborarenak

Guk erretenera botatako giltzek ez dutela aterik zabalduko

Esaiezu poema hau irakurri eta erre dezatela

Bihar deituko dizut

Batzutan denok izaten dugu hiltzeko gogoa

Uberak

Zer esanen duzu nire alde

Txostena zarratu aurrez galdeketan deituko zaituzte

Garbitzeko dago nire bihotzaren urondoa

Itzalak soma nitzake zure odoleko beiraren ostean

Arrotza iritziko diozu nire mintza moldeari

Oheak hoztuko ditugu eta artxibo sekretuak ireki

Bizitzak manera anitzak ditu sentimentuak adierazteko lekukotza lausoak

Ez dut aldegin nahi zure gorputzaren harresietatik

Zure eskuen negutik zure negarraren karetik

Aitortuko dizut beti espero izan dudala

Epaia jabalduko zidan froga aringarri bat

Baina zorrotz jagonda diraute ur bazter biek gure bion bi bihotzek

Maiteko ez maiteko aho batetik parke batera zauri batetik zita atzeratu batera

Ez al dira zoztorrak baino haziko heldu den urtean

Non babestuko duzu nire gorputza

Izanen dira testigantzarik eskatuko ez duten bulkadak eta edertasuna

Ez nondik zatozen ez nora zoazen galdetu gabe ur azalari jaioko zaion eskua

Gure adoreak azkenik ez balu bezala idatziko duena

Hotzak behar dute urek sasoi honetan lainoak hartuak bideak

Txostena itxi ostean ez nazazu bilatu arbola azaletan

Ez testuetako lerro azpimarratuetan ez ezein ikurren beroan

Zure isilak beste indar du zure hitzak

Min erre hori agindu genion elkarri luizi aldagarria manifestu atzendu bat

Bihotzak ez du beste aginpiderik

ALMITZA

Barne-lurrak

Ez dakit atzerria noiz hasten den

Zein paralelotan, giharre erasan edo dekreturen errenkadatan

Testiguak dauzkat nire bakardadearenak

Inongo jazargoak urratubako txarak, zurearen testigantzak bihotzeko urondoan

Traidore eta seme kuttun izendatuko ninduketen ahal izatera

Biharamunerako agindu eta bezperan desarratu tiro maitemindua naiz

Bizi gareno gaua bertan ematea galarazten diguten gorputzekin egingo dut amets

Betiko nahi genuke elkarrekin baina beti dago aurrez oroitu beharreko zenbait

Gure txostena amaitzeke dago

Frogak batzeko dagoz deklarazioak hartzeko

Fitxategi nahaspilatsua da samurtasuna

Nork eskatuko digu orain herriz aldatzeko ostatu maiztuok abandonatzeko

Alferrik jarriko dute musika altuegi

Ba al da askatasunak ahantziko ez duen fusilaketarik

Ez gara libre baina libre gagoz elkarren mina izateko bederen

Orri baten barrena behar dut

Maite ez banauzu poema hauetako hesola erorien artean kausituko naute, bakarrik hilko naiz

Telefono dei batez neuregain hartuko dut oinpean dudan lur hau

Alferrik jarriko dute musika altuegi, isilean beti gordeko dugu zerbait

Idorte

Maria-tauletan asmatzen dugu hondamendiak zelan batu

Errutinazko ontziratze baten antza behar du

Igande arratsaldeko ostera

Sukaldeko leihotik ibaira begiratzea

        — meridiano hariekin zintzur eragin diegu

        mila gabeziari

        eta horrek ez digu arintzen porrotaren mina —

Ez du hemen uholak xerarik sastakaien abistu azula baizik

Odolak egia gatzatuak dakartza

Luze jotzen du etxera bideak

Gela bakoitza akordu minberen etzangu da

Edabe hitsak irentsi ditugu karrika beltzetan

Ostatu estua da bihotza bakarrik denarentzat

Ur handitara inor ez doa

Nire deklarazioa mozkor-negarra da

Merkatalontzi legez atrekatu du gauak gurean

Haurtzaroaz oroitzen gara bake garaietan bezala

Indusi

Zure begiak aspaldikoak dira gainera etorritako harriak bezalakoak

Loa galarazten du haitzetatik botatako gorputzen artean

Norberea ez aurkitzeak, ez sorbalda bat ez berna-hezur bat pendizean

Inoren bisaia adarbegi ebakietan aurresusmatzeak zoratzen digu loa

Kamioien memoriak irakurtzeak isiltasunarenak

Hurrena ez gaituzte hemen bilatuko

Adore izateko pintadak margotzen dituzte

Eta egunbeteko poza ematen digu laztan batzuk sabel bazterrean botata topatzeak

Lur eman nahi digute

Gainera datorkigun lurra dugu gure aberria gure amodioa

Oroibelarra hazten da euskal etxeetan

Bizirik eman nahi digute, gure maitetasuna luizi bat da

Urria

Hemen maite banauzu hemen behar dugu

Abiapuntua aldatuko dut bertora heltzeko

        — besarkada batean batu litekeen lurra

        gizon-emakume bi adore berritu ezinari lotuak

        arbolak jitoa jagoten gorputz bat abantean —

Akorazatuz erein bihotzeko urondoa

Eta bizi, atzean itsasoa baino ez dagoala jakinda bizi

Kargutik kentze bat baino inportanteago

Albiste txar bat baino mingarriago, eta bizi

Askatasun dekretu anitz madarikatuz

Minbizi baten hegoalde beroan bizi

Zauriok irabaziko ditugu nahas-mahas honetan

        — gorputz baten lorra akorduaren urlotuan

        nortasun agiri bustiak norbait urpean maite izan

        telefonoz dei egin eta bozatu norbere boza

        hain urrin heltzerik ez dutelako hitzek inor atoitzera —

Bizi, gurtuko ez dugun aldare batean

Gorazarre aitorbako batean

Ez naiz joango hemen maite bainauzu

Kale bustiotan

Ibaiaren emana leiho diren honetan

        — zergura gorde lezake begira dagoanak

        minaren kurtinen ostean,

        laino-tutua beti norberari ari zaio baina —

Sufritzen dugunak ez digu edertzen elkarri diogun herra

Hiriei idatzi beharrekoa ez da agortzen zure begiradan

Ez nire adorearen luze-zabalean

Hemen maite nauzulako bizi gara

Joango ez garelako maite iruzurtu ezinezko orainean

Izotz beltza

Ausikika ari zaizkio hostoak zeruari

Ez naiz German Rubenach

Ez naiz Johnny Rotten

Ez naiz Monzoneko Telesforo Bizirik atera banaiz ere minaren segadetatik hilkintza handietarik

Ahazmen sakonari atzipe egiteko ginoan izan arren oraino

Itute bero honi eutsi diot

Soraio agertu natzaio hamaika maitasuni

Irrifar zurminduetan irauten ikasi dut

Zaharragoa naiz horizontearen ubera baino

Ez diot haizerik eman nahi inoren etsiari

Ezinezko leloa da maitasuna garbia zitekeelakoa

Ez dago ezer garbirik

Odola xuria da eta izotza beltza gure oinetan

Beldurra diot paduretako hondarmuinoen epaiari

Inorenak ez diren lurrak

Inorenak ez diren bihotzak

Inorenak ez diren orenak

Etxean sumatzen dut gauero Susana Arregi eskilarak igaiten

Eta Sid Vicious ondoren

Eta Urkiagatar Estepan ondoren

Baldintzapean maite dugu, baldintzapean bizi

Aurki loak lotuko nau lahardi itzali bat bezala

Nire pozaren alde txalo egin dezadan eskatuko didate

Neure tristuraren armadan izena emateko

Erraza da maite ez denari barkatzen

Honek behar du gure sasoia, Susana Arregi eskilarak igaiten

Urrutimin

Ez iezadazue deitu itoak identifikatzeko

Utzitzazue jitoaren ibaian

Utzitzazue bihotz baten zokoan

Behiala ibilitako lurrak sutan dira orain

Ilenti bilakatu dira bero maite izandako ezpainak

Aurrera joanak dira lastargi ederrok

Ezingo dute aurton euskararik ikasi

Ez dute etxerik jasoko libertatearen eguteran

Bilaitzazue euriak garbitutako ogasun aitorpenetan

Bilaitzazue ohe hoztu berrietan

Igor iezaizkiezue mezu zuzpergarriak

«...badakizu non duzun etxea»

Iluntze bakoitza damuari aitzi hautsitako menia da

Itutea sukaldeko mahaian esku bat akribilatu ezinean

Isilaren indarra ebatzi genuenetik zenbat ume jaio den ikustea

Hotsegiezue maite-izenez zubien alde honetatik

Hotsegiezue beti azkenaren ostean aukera berri bat badela sinesteko gertu balira bezala

Hotsegiezue beti euskal etxeak urrun direla esateko

Hildako batek prentsaurrekoa deitu du ileapaindegi baten aurrean

Hil egingo zintuzketet baina zeuekin bizi naiz

Zeuen paparraren berora biltzen naiz beldurrak hartzen nauenean

Batzuk ogitara eta besteak ahazmenera jendeak desfilatu egiten du

Luiziz bakarminez — leba leba — handi datozen uretan

Goizaren labar

Odolez dautza talaiariak

Alferrik txerkatuko ditu ganduak muinoetan

Ez genekien etsaiak eder zitezkeenik

Gu geu etsai eder gintezkeenik inorentzat

Ez gintuzten horrela hezi

Bisaia beztuko dugu itxadoteen ikatzarekin

Gozotasuna ostu gerri lagunkoietan

Eta ok eragingo digu harresien kontra adiskidantzak deitoratu beharrak

Bideari lotuko gatzaizkio akordua dugula itsuaurreko

Neurriak hartu dizkiogu samintasunari

Telegrafo hariak eten ditugu

        — buruz-buruko hizketak bakarrik dira haizu —

Zubiak lehertu bihotzaren azken aginduen arauz

Ez dakigu hobeto bizitzen

Gutun galarazietatik erauzi hitzekin zumardiak nahi dutugu

Jabalezinezko zauriak diren ibaiak

Diren direnak gure ezinaren ezpain direnak

Hotzak bizi gara eta etsiak hartzen gaitu

Negarra eta irrifarrarekin berotzen gara muga ondoko herrietan

Itxaron-zerrenda

Euria ari du okerka zubien gainean

Ibaiaren jitoaren gainean ari du

Negar luzeko gauen gainean

Haurren jolas galarazien gainean

Nire bihotzak karroinduta dauzka zuloak

Badira akorduaren errakuntza ederrak

Derrota handiak eta txipiak

Guruinak adiskidantzak isilpean jaten dituztenak

Badira itsasoa tarteko eskatzen duten maitetasunak

Estadioak

azokak hondarratzeko handitzen direnak

Inoiz erabilitako arma laztantzeko baino barrurik ez daukat

Barrurik ez zeruaren arrakalatzea galarazteko

Nondik jausiko dira hegazkin jendez beteak gero

Badira zapalduko ez ditudan amildegiak

Eta orrikatuko ez ditudan artxiboak

Badira amore emateak eta heriotzaren garaitzak

Mendien ostean galduko diren bihotz urrunak eta agortutako errekak

Beti izango dira ordea gogo okupatuak ele liberatuak aldarrikatzeko

Arrotz ebakitako maite-hoskak herioan

Dena amaitu aurretik

Aspaldiko gorputzak ukitzera itzuliko den eskua

Sabelizketa

Ogia banatu duten garaian lo nengoen

Zu zintudan ments ez bakea

Bitartean mindu egin da elurra

Ezkaratzetan

Itoen ubera guritu du jitoak

Eta almitza bihotzeraino haztera dabil

Beti aurki nitzake ehun arrazoitik gora

Inor maitatzeko

Ezinaren testigantza anitz

Hurrengo zitak saihesteko koartadak

Setiatzaileen aipuak askatasunaz

Zugaz ez banago sabeliztuna naiz

Eta poema bateko hesi itsu batek bezala hitzegingo dut iluntzean

Eta hilen elderrak jango dit bihotza

Eta karroinak lehertuko zainak inongoa ez izateko gehiago

Errazegia da etsaiei egoztea zorionaren kalteak

Bizia baino ederragoa irudika zaitzaket oraindik

Zure eskuaren bila nenbilela argitu du goizak

Biktimarik gabe

Errukirik gabe

Etsita nago muga-lurrok bakera ezinak direla

Hustutako herriak

Etorriko zarete hustutako herriak hartzera

Eta kaleen izenari erreparatuta omendu eginen gaituzue

Esango duzue erratu egin garela

Baina herkidego borondatea aitortuko diguzue zeuen ohar-kuadernoetan

Etorriko zarete eta erreten bazterretan botatako giltza sortak batuko dituzue

Hatzmarkak bilatu inoiz guk maite izandako gorputzetan

Eta jabetza agiriak berritu

Jabe berriak izango dituzte aurrerantzean zorriek eta egunsentiak

Poliziak zainduko ditu gure poemak

Aspaldiko ereserkiei aspaldiko mintzairari lotuko dizkiezue zeuen gogoak — arima setiatuak —

Etorriko zarete eta mendigain elurtuak miatuko dituzue

Zorionetik ihesi mugalari izuturik badenentz

Eta esango duzue « aurkituko dugu bake hitzarmenak egoki

        zeinek idatzia," bihotza! " izango da estreina

        jalgigo zaigun maitasun hitza »

— Aitorpen sakon bat eta libertade tolesgarria

Ezpondetan gorde eskutitzek murgildua —

Etorriko zarete eta kanposantuan ezarriko dugu azken gotorlekua

Begibiko fusilek idazmakina totelen pare

Tekleatuko dute zuen bizkar hezurren kontra

Beste edozein sasoitan baino arrotzago mintzatuko gatzaizkizue

Hilarrietako zenbaki bikoitietarik

Eta esango duzue « mende hartu ditugu, amaitu da belaunaldi hori, hilak defenditzearren idazten zuten barren »

Eta zerraldoen talaietarik begiztatuko dugu bailara keetan

Eta ezerbage — min erre bategaz —

Suari emandako geure etxeetarantz jaitsiko gara

Saminen barnetegi

Zanga honetatik irteteko zerez ekin, bihotzez herragaz

Inoiz ezintasun errime hau amaituko da

Eta horma arrakalatuok eta sentimentu atzenduak

Jaso beharko dira berriz

Konturatu naiz itoei ikasitako hizkuntzan mintzo naizela

Etsaiaren autobiografia ari naiz idazten

Eta mehetzen ari da nire argudioaren indarra

Zer dezake hezur hautsi batek nire arrazoibidearen urkamendian

Zer dezake gizon baten goseak nire askatasunaren paretan

Denok gara arbaso

Bertotik bai baina ez dugu bertara tiro eginen hurrengoan ere

Inoizko denboran sosegatzera egin beharko dute lasterkarien hiriok

Gu ultimatumei erantzuteko gagoz

Kondenatuari ukatu azken aukera gu gara

Izan ere badira deiadar batean baino adieraz ez litezkeen maitetasunak

Etxe lurmendatuen aurrean baino irakur ez litezkeen manifestuak

Eta gogora berantegi ekarritako gorputzak

Etxekoek ez gaituzte gehiago aldeztuko

Eta ibaiaren erriberak jitoak daramatza

Daitekeena da helburu zehatz bat aukeratzea hegazkinek

Jagon gabeko azken zerutik, baina amarratuta dagoz

Talaia galduak-2

Maite zaitudala badiot min eman nahi dizut

Iritsi garela dirudi hilkintza laster amaituko da

Arrotz egingo zaigu etxea eta maite dudanaz idatziko dut orduan

Kale honen beste aldean zer dago

Zuk eta nik ez dugu berdin sufritzen

Nigandik urrun lehertu dira zure zainak zugandik urrun maiztu nire adiskidantzak

Tartean basamortuak dagoz demokraziak dagoz herri kisuztatuak

Ibaiko erdokatan itoek besoaz seinalatzen dizkidate

Harrotutako hiri-sarrerak zubi altxagarriak

Ez daukat armarik sehaskan ezkutatzeko

Askatasun itsustu bat besterik ez bantustan atzendu bat besterik ez

Zein banderarenpean bataiatuko dugu maitasuna bigarrenez

Zein uretan zein haitzarriren bila

Proklama eder bat kopiatuko dut zure ireki guztietan irakurribako txatalak ageri dira

Gagozanak gagoz

Gurean ez da soldadu ezezagunik handizkako askatasunik

Erraz dira desartikulatzen nire sentimentuak

Min eman nahi dizut poema bateko trintxera estalgarritik

Ezpaldutako arbolen etorbideak dauzkat, zeru bat

Gauez ureztatzen den futbol zelai bat bezalakoa eta uzteko karguak

Gaizki egiten ditut zubiak gaizki idazten dizut gaizki maite zaitut bakealdi egoskabe honetan

Zamaketariak okinak koldarrak gagoz

Gagozanak

Ibaia garbitzeko heldu den idortearen zain

Ikasiko dut magalean zure soina nola batu, bizkarrera nola ekarri

Isiltzen banaiz iduriko du minik ez dela hemen

Zorionaren piketeak jabetu direla lantoki guztiez muino guztiez kaleez

Eta nik min eman nahi dizut maite zaitudanean

Lurra kendu

Nire maitetasuna menia bada zurea ultimatuma

Ez daukagula akordua baino arma azkarragorik

Eta zahartzen ari garela diot lagunari

Nahi baino hildako gehiago nahi adina hilda ez

Nire maitetasunak ezin du inperioen kontra eta zure bihotzean paldotu

Gure ondorengoek ezagutuko ez duten bakeari idazten dizkiot poemak

Zure bihotzari hutsegiten ez diodan artean haizeak ez nau botako

Galarazia duzu ordea nire gelan sartzea

Emango nizuke gorputz hau baina atzerrira fakturatu dut zorrak kitatzeko

Gerra zibilak ez dira deklaratzen

Egunerokora ekartzen dira

Gero, hamar urte barru, tokiz aldatutako itsaso batez jabetzen zara

Eta galdu egin duzula bizi zinen lurra

Hildakoak piztearen onurak ez daude indarrean

Segizioak gizentzeko premian dira

Baina bakarreko armadak baino ez gara

Eta arrotz niri zure arima

Zulogileari deituko diot begizulook lurrez berdintzeko

Nonbaiten tinkatu beharko dira gurutzeak gero

Eta elkar adiskidetzeak eztabaidatu

Nork ipiniko dio izen eder bana hilarri bakoitzari

Asko dira itoen gorazarrez tatuatutako bularraldeak

Eta ugerrak jandako aiztoak dira nire galderak

Nor biziko da eldarnio sukoia jabaldu ostean

Nork zarratuko du hilotzen euskaltegi hau

Mezulari saldoak pasatzen dira lerro batetik bestera

Maitasunaren aterpe balakatuan

Eta ez dugu inork traiziorik aipatu nahi

Maita zaitzakedan gerra bat bakea niretzat

Galera onartuak

Pausatu eta fitxategiak orrikatu ditut lur honen aroak bezala

«Banator» ahoskatzeaz bat haztatu ditut minaren hornizioak

Eta arrubioa jalgi zait bihotzeko zuloetatik

Gaulehenean

Zer naizen dioten dokumentuak galduak dira izenpeak akordua

Aldioro hazi beharra daukat belarra bezala itute ilun bat bezala

Eta zure gorputza existitzen ez den animalia da bulego honetan

Bi bider irakurri dut zure izena desagertuen zerrendan

Ez zintuzket galdu nahi

Aitortu dizut bizitzea aldezten duela bakardadeak

Orduak agortu dira eta urteak bihurritu hestemintzetan

Iritsi gara

Pilatu ditut ogasun aitorpenak argiketa paperak

Suari hurbiltzen zaio zerua

Oinpean lur hau ikara

Heldu den neguari aurre egiteko beste adore izango dugu

Txipiak dira hiltzen diren gauzak

Galtzeko lurrak

Bihotza zigor-zelda da guretzat, zigor zeldak dira

Sailka litezkeen galerak pendizak

Sailka litezkeen inbentarioak, larderiaz jagondako bakea

Ikurretara ekarritako soraiotasun bulkadak

Izen bi behar genituzke denok etxe bi muga lerro bi maitasun bakarraren hegian tinkatuak

Ihesi denak ez ditzake entzun geratzeko egiten zaizkion deiak

Denok aldatu behar genuke ibilbidez txarrantxazko hesiok ebaki kostako bidean

Almitzari eskaini gorputz nekatuok maite dugunarengatik hil

Ni ari naiz ordea zuen poemak idazten

Ibai berean ikusten ditut flotatzen soinatal anitzak abantean

Neure ezintasuna eginen dut negar iheslarien lorratzak ezabatzeko

Gure nortasun agiriak eginen ditut negar ez da aisa beratzen geroa

Gugaz bizi zarete

Gera zaitezte gugaz gau osoan bizitza osorako gugaz geratzera bazindoazte legez

Ez zaituztegu salatuko, orube berean maite izandako ameskaizto bi

Ez dizuegu opa akorduetan gure bihotza leher dakizuen

Ez dizuegu opa ezein patiotan desarmatzerik

Ez zaituztegu salatuko

Gure negarraz beste eginen dugu

Gure odolaz beste eginen dugu

Gure libertadeaz beste — bonsai irendu hori —

Gu bakarreko lurraz beste eginen dugu alde biko ibaiez beste

Orain hau kitatzekotan ederra behar du zuen geroak

Zuek ez dituzue inoiz nire poemak idatziko

Mendi-negarra

Zuk esanda dakit banaizena

Ibaiak ur-hesiak ditu bazterretan

Urkiagatar Estepan, Sid Vicious, Susana Arregi ezagutzeko zabalik dagozan leihoak

Bertatik ikus gaitzakete hondar zakuz ezponda berritzen

Mugalari jazartuak gordetzeko ginoan

Iristen da ez deirik ez txostenik ez den unea

Lurra dorre bat bezala eraikitzekoa

Jendeak nora doan badakiena minaren bihotzera landatuak bagina legez

Zuk esanda dakit banaizena

Ez ninteke bizi bihotza euskal etxe bat balitz bezala

Beti bestelako auzoei egotziz adorearen zama, zorionarena

Ez ninteke bizi urondo miatzen poema batean atoitua, almitz azaua da nire libertadea

Uholak itsustu zoztorrak defendituko ditut

Gauaren ubera dragatze isilean

Onartzen dut itoek hiriko irteerak, loa jagon diezaguten

Lur urasetuan biziko garela

Zuk esanda dakit banaizena

Lainoa altxatu du eta haitzarriak sumatzen dira behean

Hitzak hilik datoz pareta atzenduetara berriz balaka ditzaten

Ez daukagu beste armarik bakartasun hezigaitz hau berresteko

Gor jaulkitzen da herra nire besondoetatik

Zure minari eutsi nahi diot orube abandonatuetan

Ezerezean gora igaiteko diren zubiotan

Non da orain larderiazko gorazarrea, denok elkartzekoa zen epaia

Zuk esanda dakit banaizena

Esku lagunkoien aurrean ate giltzatuak gagoz, ohar basituak

Gure itzalak derrota txipiez ari dira estrata urpetuetan

Laino-tutuak geure neurriko olatuen pean lo harrapatu gaitu

Euren izenaren tirainari lotzen natzaio goizero leihotik

«Susana!», «Sid!», «Estepan!»

Eta oraindik banaizen egiaztatzen dut, alboan zaitudan

Gero hainbatgarrenez lur laketu ezin bat agintzen dizut, buruz buruko itzulmina