Klick-sssh-klak

IÑIGO BARANDIARAN

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 1984 Iñigo Barandiaran

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 1984

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

nola desagerarazi zuten plurala:

            egun batetan

            olerki egoista guztiak

            bildu ziren

            liburu autistaren kolkoan

            eta k-a motelenak

            margenetik at

            utzi zituzten

izerdi tantan gazi bat

irristatzen da

nere bekokitik

erortzen zaio

paper zuri-beltzari

nire sudurretik

hizkiek igeri egiten dute

uler ditzagun

gure begiak

izerditan daude

ulertu egin baitute

                                hum

                                hire lepoaren azal

                                zuri eta xamurra

                                hire lepoaren epeltasuna

                                kuello-maho eta kamisetetatik

                                izerditzen zaizun

                                berotasun bizi hori

                                lo eta maite

                                                    razten nauen

                                trumoi gorritxu hori...

                                hire ardats-kobeen arima

                                topatu egin dinat

                                nire eskuen iluntasunean.

t.b.an hurrengo

domekaren futbol-partidoaren

trailerra.

azken orduko

albisteen letren

laberintotan heroinazko zenefak.

hankatarteko

malko geza likatsuak.

eta noizbehinka

(bakarrik teloia

jausi ondoren

noski)

pisa-dorrea banatzaizu?

bowie in the wind.

aztertu egin dut

banan banan

aurpegi bakoitza,

maluskatu,

letrakatu dïtut

hitz guztiak,

sakabanatu

maitaleak,

miatu ditut

beraien trakeskeriaren

bazter guztiak,

begiratu dut

ispiluen atzean,

usmatu dut

zakar-ontzietan,

birrindu dut

argi-izpi bakoitza,

desegin ditut

gure beldurraren

urrezko korapiloak,

eraulki dut

euria

zure bila.

txirikordatzen

ditut zure hatz

          apalak

motetelen multan

dauden ezpainen

      hari ttipiak

    zure erlojuaren

hosto meheak

zure zilbor heste

        minimoak;

          bai

zure fereken

musu baten bila

badakizu

nere orbikularrak

luzatzen diren baino

arinago ibiltzen naizela

badakizu

nere bularra

korapilatzen

dudala alperrik

badakizu

after-shave azala

duzula

badakizu

musu filter

                  extra large

baino ez

dudala segregatzen.

azkenean

haizeari berdin zaio

nire ilea

ala hirea

zuhaitzak

ala antenak

leihoak

ala ateak

nori salduko dio

bere burua?

(eta buztana?)

haizeari berdin zaio

berdin makurtzen

baitu

zerua

edo zure beso epelak

Euri ostean

kale hutsetan

      zakurrek

zaunka egiten

hedaturiko sedazko kometak

jotzen dituen

ihintzean zehar

zure argia

jantzien tunela gurutzatzen

asmatuko dut.

bai, gaur ere.

klik.

Egun batetan

Ekia izar batetaz

enamoratu zen,

baina ezin,

iluntzea oso lilura

guti zen eta.

Erregalatu zizkion

kometa arinenak,

Saturnoren aniloak

eta

bidaia bat Venusera?

baina ezin, beraien gorputzen

hotza

besterik ez

baitzuten sentitzen.

          aire txinezkorik maiteenari:

I aurkezpena

                            Zure panaz inguraturik

                            harikiak

                            klaustroan sartzen den

                            eguzki izpien

                            zehargiz

                            luzatzen dira

                            harriz harri

                            oinarrietatik

                            isurtzen zaizun

                            ziriborra

                            tolestatuz.

II derrigorrezko  amodiozko guttuna

                            ez dakizu nomino

                            gorrotatzen ditudan

                            hodeiak eta eguzkibako

                            egunak.

                                        p.d. faro hat erosi dut

III zaindu zure lorategia

                            saiatzen naiz

                            argiaren

                            muga barkagaitza

                            ez zapaltzen

                            baina oso gogorrak

                            egiten zaizkit ekiaren

                            lehenengo eta azkeneko pausoak

                            egia esan eguerdia

                            dut maiteena.

IV agurra

                            ez zaitut sekulan

                            album batetan

                            gurutzatuko.

euria

egin nahi

dizut zure

karminbako ezpain loditsuetan,

zure mihiak

lotsaz erakusten

didaten hagineten,

aurpegian

kolatzen zaizkizun

ile txiribiloetan,

zure begien

sopin hilaunan,

bion artean

datzan palasta

nazkagarria

                  triskatzeko.

bizitzaren

ostiralak

agurtzen zaitu

zapata-kutxa

dirudien leiho batetik

eta

kristalen horizta disdiratsuen

koordenadetan

kokotz-zuloak

eta sudur-ileak

(edo alderantziz?)

matzinatzen dira

kanpora joan nahi

ez dutelako

asteburuan.

zure,

telefonoak iragazirik,

ahotsak

belarria moldatzen dit

emeki-emeki.

azkeneko

zurrumurrek

ekilibrioak egiten dituzte

kableen zurbesoan.

edozein bazterran

armiarmek

itzalen eulibeltzak harrapatzeko

hedaturiko sedazko kometak

jotzen dituen

ihintzean zehar

zure argia

jantzien tunela gurutzatzen

asmatuko dut.

bai, gaur ere.

klik.

arrainontzi

urbanoetan

zure masailetako zulotxoak

lotzen dituen segmentoa

ez da zimurtzen.

Ileak

zure argazki harrizkotik

eskura ezin dezakezun

freskotasuna

atzerantza orrazten dizu

ur ugariz.

begiak?

inork sekulan

deskribatu ez duen koloretakoak

lepo

iaia berotik

zintzilikatzen zaizun

larako nonahigodunek

osatutako pertxa

benetako okelazko dekoratuak

estaltzen du.

Mememetataarsiano

nabariak dituzu?

Ez zaitu inongo izenik

mugatzen edo urritzen?

Penagarria da

zure bihotz gabeko

ostadarraren paralisia

izate hori.

neska beltzaran bati:

«besarkatzen zaitudanean,

nere ahoak

hirearen zabaldura

ezin barnetu duenean,

gure belarriek

beraien bazterretatik

makina bat bitxikeria

esaten diotenean elkarri,

nere malkoak

irristatzen zaizkinan

hire

altzairu inox.ko

sorbaldatik

arrasturik utzi gabe»

kaleitxia

berotzen duten

hirugarren pisuko

sukaldearen argi

urdintsuak

apunte tartetik

aldentzen diren

musu konzentratuen

ezpainak

azken autobuserako

lasterketa

ozenak

parke-sarrera

ixilak

marmarak

pausoak

giltzak

betazalak

egunak

gainditzen gaituzten

egunak

antza denez

baso hutsaren

lehiar moldatuak

ahurra betetzen dit.

Bonbilaren

ehun ta hogei suak

sakontzen zaizkit

zoliki

zero ta hogeitabost

zero ta hirurogeitamabost

dioptriatan zehar.

So egiten diot,

ia ia pozik

leihoen kriskrasek

eutsitako

tantan irritsuen

hilzoriari.

Antza denez

nere erromako zubi eskasek

beirazko jauregi batetik

mundua ferekatzen dute.

deus dona mihi serenitatem

accipere

ezpainen eta luzaro

maluskatutako txikleen arteko muga,

azala eta

sobre usai guante

baino ez den ohialen

ararteko segundoak

edo apika

ez dira bereizten

ferekak eta muxu-

-almohadak bereizten

ez diren neurrian

nere begiak

iristen ez zaizkidan

lekuan

argiak zazpi

nabarmendura

ateratzen dio

iluntasunari.

nere begiak

iristen ez zaizkidan

lekuan

ez dakit

zer arraio

zurrumurratzen duen

neonak.

nire begia

insten ez zaidan

lekuan

ez dut arkaitzaren

punta ikutzen.

nire begiak

iristen ez zaizkidan

lekuan

margolariaren

palatxo nahastuta

zara.

            hor

kale atzean

euritan untatzen zara

eta segundo batez

kristalezko terroia

sentitzen zara asfaltoan.

            hor

aulki respaldoetan,

zure erdiaren erdian,

zure ahoaren arkupean,

zure marrubizko alfonbretan,

ez duzu tic eta tac

bereizten.

            hor

andra-komunetan

kirrikagoa

harridura keinuez

atornilatzen duzuenean.

nere betilek

match-balletan

zure pinpon pelotak

barnizatzen dituztelakoan nago

zure

sorbaldaren arpan

nere hatzamarrak

desegiten dira

papera uretan

bailiran,

falangen fundek

toboganen crunch-a

oratzen dizudanean

ez dut zelofan

egokia topatzen

estaltzeko;

halan ta guztiz

ez dakit ze

motatako galboa

itsasten zaidan begitarte.

    hostoen

burrunba sortzerakoan

    hostoen

hotsa hazterakoan

    hostoen

karraska lehortzerakoan

    hostoen

intziria hasperenetan

    horbeen

kexa zapaltzerakoan

    hostoen

ixiltasuna orrietan

gure ahoek

dastatzen dute

elkarrekin

leiho haustsuan zehar

sartzen den

udaberri gazte honetako

zortziak laurden gutxiagoko

atmosfera morea

orduan

nere ahoa eta

zure ezpainak izatea

gustatuko litzaidake

ahoa izango banintz...

gustatuko

litzaidake zure

flanetan igeri

egitea eta

makina bat aldiz

sabelan narraz

nabilkizula karameloz

xipriztin nazazula,

erditik egingo

ninduke nere goilarak

egospen puntua

ezagutuko balizu

eta

baino-maria

hartzeak elkarri

burbuilak

botatzen dizkiogularik

gorringo raiatuaz

lehortzea

                gustatuko litzaidake,

bai, benetan.

            orain

gure gorputzen

usai mingotsa

baino

ez dugunean

esaidan

haizeak

ez duela edaten

kristalen kontra

sudur sakatuek

izerditzen duten bafada,

urkuilu bat

kentzen badizut

ulejauzi beltzarana

probokatuko dudala,

rimel

atzean

insinuatzen dena hire

begiak direla,

karmin-negatibo

lizun hauek

ez direla sudurpetik

desmaiatu.

akuarela

margolariren batek

bere pintzelak

zeru-ontzian garbitu omen zituen

eta beraz

eguzkiari egun horretako

«do depecho»a

estridente xamarra suertatu zitzaion.

aurpegi-eskuak triptikoetatik

dagoenekoz

hotzikararen are-azala

lasten duen traveling-agurtzeko begirada

horietako bat zerion.

betiletako terrazen aulkiak hankaz gora

eta malbabizko karameloak

gaua lubrikatzeari

ekin zion

Geltoki

tintatuan, pintarkatuan

Cirene ta Lespugueko

Venusak hizketan

Pensadora eta buda

Antinoo

Ekaitza eta Laksmi

Dafnis eta Cloe

Doriforoa eta Sûrya

Nefertiti eta biok

banatuak

barreiatuak

andenean

argi-bakarraren zain

IIIIIIIIII

EEEEEEEEEE

AAAAAAAA

OOOOOOOO

NNNNNNN

RRRRRR

SSSSSS

DDDDD

UUUU

FFF

TTT

LLL

KKK

VB

PP

GG

Ñ

M

Y

C

TZ

seob ed

gaua

haurdun dago

eta izar-emagi dilatatuezko

gerriko estuak

ezin dezake abarka

agertzen diren

zango laranjak.

leihohialen

zokomokoetan

kasik baiezta

dezakeena txundituko

du nahitaez

erdiminetan.

maskuilo

egosi bat

hiri maindire aldatu

berriaren zeruaz

nagusitzen da

maitasun-doministikumeek

zintzurmihia lurruntzen

dutenean zalapartaka.

.rolocinhcet atsap-nigah

kafe-erne

azukre gehiegi

argiaren eptagrama

zurian dago

eta jantziak

bero-osmosiaren zain.

tapoia kendu:

dena espiraleka

ihes.

alkantarilek

iresten duten

uraren doinuak

eta

nire azken

hitz honen oihartzunak

laguntzen naute

etxerantzako bidean.

eguzkiak

(lerro laranja bat

besterik ez da)

sakabanatzen du

zeru morea

mila hodeitan.

zure begiak.

beirazko dilista disdiratsuak

irristatzen zaizkizu

begiazalen tartetik,

tristura gorde nahirik edo

nik

edaten dizkizut musuka.

ez,

ez da desagertu,

bakarrik joan da

bere soinpeko zuria jaztera.

plastikozko

setioaren beste aldean

zure izena

kursibaz idatzirik

sumatzen dut.

hitz-spray epelak,

musu kristalean.

bai, king-konek

behin jessica lange

maite izan zuen,

baina, bueno

argiak betaurrekoak

jartzen dituenean

itzal-erlojuak

inguratzen gaitu.

bihararte.

orain

zurrumurru-dutxaren

pi monotonoa

kilimusan

musu hutsen

eta masailetako

ukitzearen txapeldunak

besarkada indarge

batetan batu ziren

bere o

i bihurtzen duen

sokalaster bat bezala.

agurrean

16 gradozko

burbuilekin

lehertu ziren makina bat

ezpain gardenezko

zantakoak

ez duzu zure gelatinen dobladiloa

sekulan bilduko?

ezta l.s.d.zko

gondola bat

slalom dabilkizunean,

sikiera

ihi-motto

hertsiak zigomatikoak

makurtzen badizkizu.

                                Gustatzen zatzait

                                besteak bezalakoa

                                zarelako,

                                holan

                                falta zaitudanean

                                beste edonork

                                bete dezake

                                zure hutsunea.

alboko

andretxe refinatuaren

argiek gela

erakusten dute urdinki

orain bai, orain ez,

asterix liburuen

atmosfera laketsuen

riffa,

radiador-barren

ararteko besaulkitik

sortutako gnomoa,

ze lili mota

gustatzen zaizu?,

winston usai estia,

hurrengo intermedioan

ohera joango

naizela pensatzen

dudan bitartean.

karrankaletako

orkesta

kamioiek sortutako

kristalen dardararen

ritmoaz

bals bat

dantzatzen hasi zenean

lehenengo lerroan

zegoen kolore-telebistaren

begiak lausotu ziren,

lanpak erantzi ziren

eta gordetu zituzten

inorkezdakinongo armarioan

beraien tul gardenezko

jantziak,

erlojuek osatu zuten

ostikada e-ter-no-a,

maindire tartetik

taxutu ziren irudizko guttunak

erliebez

eta iluntasuna

zangoa non jarri

ez zeukanez

lo egitera joan zen