Norbait dabil sute-eskaileran
Norbait dabil sute-eskaileran
2001, poesia
104 orrialde
84-95511-42-8
azala: Xabier Gantzarain
Harkaitz Cano
1975, Lasarte
 
2018, nobela
2015, narrazioak
2011, nobela
2005, narrazioak
1999, nobela
1996, nobela
1994, poesia
 

 

FAMILIA ERRETRATUA

 

Ongietorri miserableen erretratura.

Zure aulkia ispilua gainean duena da.

Amodiozko kartak garbira pasatzen dituena

eskuekin keinu egiten ari zaizu.

Ez eman elkarrizketa gehiegi, zure egonarriarekin

bukatuko du bestela.

Eskutitz lapurtuak irakurri eta argazkien gela ilunean

eskuak garbitzen dituena aurrez aurre duzu.

Kaixo egiten dizu, egin kaixo.

Ez Da Hori, Gustura Nago Baina eta antzeko hitzak

konbikziorik gabe esaten dituena

bere ondoan jesarrita.

Bizitza guztia ez dena dela erakutsi nahian.

Haren ondoan zu. Beste miserable bat.

Bidaia baten ertzean zubirik eraikitzen ez dakizuna

bizitza apur bat seduzitu eta beste apur bat

seduzitua izatean datzala

eta beste guztia eszenografia hutsa dela

onartzen ez duena

egunkarietako izenburuak erakusten dizkiotenean

existitzen ez dela argudiatzen duen jainkoa bezala,

miserablea.

Miserablea zu, miserablea ni, miserablea everybody.

Barkatuko ez duela esan

eta barkatzen ez duena bezala.

Maleta prestatzetik korrika dator

bihar fotoa eta senarra

abandonatuko dituen lehengusina.

 

Irribarre egin. Hau albumerako da.

 

Haur batek jakin behar ez lukeen hitza

bazkaloste jendetsuan ahoskatzen duenean

lotsatzen den gurasoa makurtu egin da

ahalkea mahaipean ezkutatu nahian.

 

Denak isiltzen dira eta klik.