Poesia kaiera
Adrienne Rich
itzulpena: Maialen Berasategi
Poesia kaiera
Adrienne Rich
itzulpena: Maialen Berasategi
2017, poesia
64 orrialde
978-84-92468-95-9
Adrienne Rich
1929-2012
 
 

 

Orion

 

Aspaldi, sigi-saga nindoala

alertze-sailetan zehar

zu zinen nire jeinua, zu

nire bikingo burdinazkoa, nire errege

kaskodun lehoi-bihoztuna, preso.

Urteak igaro, eta gaztea zara orain

 

nire nebaorde bortitza, behera

begira mendebalde sinplifikatu horretatik

bularra zabal, gerrikoa erdi erorita

gauza zaharkitu baten pisuz: ezpata bat

bertan behera utziko ez duzun azken arrandia hori

nahiz eta zama zaizun ibilian

nahiz eta ilun dauden haren izarrak

eta agian jadanik ez dauden sutan.

Baina zu bai, sutan zaude, eta nik badakit;

atzerantz botatzen dut burua zu barneratzeko

eta tranfusio zahar bat gertatzen da berriz:

astronomia zerutiarra ez zaio ezer.

 

Barnean, ubeldu eta baldartu ni,

hitza jan, aski gaixo alde egin

ni bakarrik, ilunetan jaiotako ume hil bat.

Gaua tximinia gainean hausten da,

denbora-zatiak, geoda izoztuak

zarra-zarra erortzen dira handik behera.

 

Gizon bat iritsi zait begien atzera

eta aurkitu dizkit hutsik;

emakume baten burua nire burutik

aldendu da ispiluan

haurrak nire heriotzan hiltzen ari dira

eta nire bizitzaren apurrak jaten.

 

Errukia ez duzu indargune.

Minez lasai zaude hor goian

mastaren puntan, zure belearen habian

nire pirata mutua!

Segurutzat jotzen duzu dena

eta berriz begiratzen dizudanean

 

begiratzen dizut izar-begi batez

haren lantza hotz berekoia jaurtiz

kalterik txikiena egin dezakeen lekura.

Hartu arnasa sakon! Ez minik, ez barkamenik

hemen kanpoan hotzez zurekin

bizkarra paretaren kontra duzula.

 

Orion

Far back when I went zig-zagging / through tamarack pastures / you were my genius, you / my cast-iron Viking, my helmed / lion-heart king in prison. / Years later now you're young // my fierce half-brother, staring / down from that simplified west / your breast open, your belt dragged down / by an oldfashioned thing, a sword / the last bravado you won't give over / though it weighs you down as you stride // and the stars in it are dim / and maybe have stopped burning. / But you burn, and I know it; / as I throw back my head to take you in / an old transfusion happens again: / divine astronomy is nothing to it. // Indoors I bruise and blunder, / break faith, leave ill enough / alone, a dead child born in the dark. / Night cracks up over the chimney, / pieces of time, frozen geodes / come showering down in the grate. // A man reaches behind my eyes / and finds them empty / a woman's head turns away / from my head in the mirror / children are dying my death / and eating crumbs of my life. // Pity is not your forte. / Calmly you ache up there / pinned aloft in your crow's nest, / my speechless pirate! / You take it all for granted / and when I look you back // it's with a starlike eye / shooting its cold and egotistical spear / where it can do least damage. / Breathe deep! No hurt, no pardon / out here in the cold with you / you with your back to the wall