Erreka haizea
Erreka haizea
2018, saiakera
192 orrialde
978-84-17051-13-6
Azaleko argazkia: Itziar Bastarrika Madinabeitia
Sonia González
1977, Barakaldo
 
Erreka haizea
2018, saiakera
192 orrialde
978-84-17051-13-6
aurkibidea

Aurkibidea

Erreka haizea

Heriotzaz

Virginia Woolf (I)

Bakardadea

Jabetza

Galera

Errua

Virginia Woolf (II)

Mendeku oharrak

Ametsa

Labartza herria

Oreka eta desoreka

Keinuak

Sentimenduez

Heroismo eta pasibitatea

Amorrua

Alfonsina Storni

Ametsa

Isilpena (I)

Maitasunaz

Ametsa

Eskubideak

Sufrikarioa eta mina

Min fisikoa

Ametsa

Arima hilak

Hilezkortasuna

Ametsa

Erredentzioa

Talde pentsamendua

Boterea taldeetan

Botereaz

Anne Sexton (I)

Anne Sexton (II)

Egia (I)

Gezurra (I)

Berakatzak

Ametsa

Isilpena (II)

Botere sarea

Egia (II)

Istorio amaiezina

Anne Sexton (III)

Nartzisismoaz

Ametsa

Ingeborg Bachmann (I)

Ingeborg Bachmann (II)

Ingeborg Bachmann (III)

Aimar

Errautsak

Ezkerreko ikasgai sakonak

Itzala

Umeen boteretzea

Egia (III)

Gezurra (II)

Jabetzaz (I)

Jabetzaz (II)

Aurora

Emakumea izaten ikasten

Nagore

Hiesa edo printzipioen ahuldadea

Ihesean

Ainara

Alazne eta Ainara

Sexualitate irakaspena

Ametsa

Zaldi beltza

Isilpena (III)

Gerraz (I)

Gerraz (II)

Gerraz (III)

Gaixotutako familiak

Deserria (I)

Salatariak

Deserria (II)

Deslekuan

Betirako agur errepikatuak

Mendeku arraroak

Etxea

Sylvia Plath

Isilpena (IV)

Eskola

Lekukoak

Helduen botereaz

Ametsa

Isilik eta geldi

Beldurra

Mila gau eta bat gehiago

Norberaren barrutik at

Zoroak

No sabemos dividir

Akusazio faltsuak

Hiria

Hieron I.a, tiranoa

Ametsa

Miyó Vestrini (I)

Ametsa

Herriraturik

Ametsen kontuak

Autobusa

Sorgortasuna

Hilekoa

Aberri salbatzailea izateko gida laburra

Plaudite amici

Tragedia

Marina Tsvetaieva

Ametsa

Sexualitatea ikasten

Segi aurrera putakume hori!

Omayraren begiak

Königin der Nacht

Erlijioa eta superstizioa

Beti egin daiteke hobeto

Noiz bihurtzen dira neskak emakume?

Heriotza atsegina

Miyó Vestrini (II)

Bekatuen konfesioa

Suizidioa

Zientziaz

Zientzia eta filosofia

Weltschmerz edo mundu mina

Noia

Parresia

Ametsa

Quomodo fides a principibus sit servanda

Nire minbizia

Requiem

Erosi: 14,72
Ebook: 3,63

Aurkibidea

Erreka haizea

Heriotzaz

Virginia Woolf (I)

Bakardadea

Jabetza

Galera

Errua

Virginia Woolf (II)

Mendeku oharrak

Ametsa

Labartza herria

Oreka eta desoreka

Keinuak

Sentimenduez

Heroismo eta pasibitatea

Amorrua

Alfonsina Storni

Ametsa

Isilpena (I)

Maitasunaz

Ametsa

Eskubideak

Sufrikarioa eta mina

Min fisikoa

Ametsa

Arima hilak

Hilezkortasuna

Ametsa

Erredentzioa

Talde pentsamendua

Boterea taldeetan

Botereaz

Anne Sexton (I)

Anne Sexton (II)

Egia (I)

Gezurra (I)

Berakatzak

Ametsa

Isilpena (II)

Botere sarea

Egia (II)

Istorio amaiezina

Anne Sexton (III)

Nartzisismoaz

Ametsa

Ingeborg Bachmann (I)

Ingeborg Bachmann (II)

Ingeborg Bachmann (III)

Aimar

Errautsak

Ezkerreko ikasgai sakonak

Itzala

Umeen boteretzea

Egia (III)

Gezurra (II)

Jabetzaz (I)

Jabetzaz (II)

Aurora

Emakumea izaten ikasten

Nagore

Hiesa edo printzipioen ahuldadea

Ihesean

Ainara

Alazne eta Ainara

Sexualitate irakaspena

Ametsa

Zaldi beltza

Isilpena (III)

Gerraz (I)

Gerraz (II)

Gerraz (III)

Gaixotutako familiak

Deserria (I)

Salatariak

Deserria (II)

Deslekuan

Betirako agur errepikatuak

Mendeku arraroak

Etxea

Sylvia Plath

Isilpena (IV)

Eskola

Lekukoak

Helduen botereaz

Ametsa

Isilik eta geldi

Beldurra

Mila gau eta bat gehiago

Norberaren barrutik at

Zoroak

No sabemos dividir

Akusazio faltsuak

Hiria

Hieron I.a, tiranoa

Ametsa

Miyó Vestrini (I)

Ametsa

Herriraturik

Ametsen kontuak

Autobusa

Sorgortasuna

Hilekoa

Aberri salbatzailea izateko gida laburra

Plaudite amici

Tragedia

Marina Tsvetaieva

Ametsa

Sexualitatea ikasten

Segi aurrera putakume hori!

Omayraren begiak

Königin der Nacht

Erlijioa eta superstizioa

Beti egin daiteke hobeto

Noiz bihurtzen dira neskak emakume?

Heriotza atsegina

Miyó Vestrini (II)

Bekatuen konfesioa

Suizidioa

Zientziaz

Zientzia eta filosofia

Weltschmerz edo mundu mina

Noia

Parresia

Ametsa

Quomodo fides a principibus sit servanda

Nire minbizia

Requiem

 

 

ALEJANDRA PIZARNIK

 

MINA

 

    Negar egin! Aurpegia laztandu zuen. Tristezia sakona ematen zion bere tristeziak. Negar egin! Itsaso malenkoniatsuan urperatzen zen; sakonki, xaloki, malenkoniatsua.

    Bere sufrimenduaren kontzientzia motela hartzen zuen, bere itxaronaldi hutsa ikusteak larriagotzen zuen sufrimendua. Bere ariman geratzen ziren esperantza hondarrak kalkulatu zituen. Zer itxaron?, noiz?, noraino?, zergatik?, zertarako? Bere barrua gaizki eraikitako txorrota bezala desegiten zen apurka-apurka. Zerbaitek min partikula izugarriak isurtzen zituen tantaka. Zerbaitek, zerbaitek. Irribarre egin nahi izan zuen, baina betileek taupadak egin zituzten bere begietan azaleratzen zen umedadearen aurrean. Hiltzea besterik ez zitzaiola geratzen pentsatu zuen. Bere arima begiztatu zuen hitz saihetsezin honek eragiten zion efektua egiaztatzeko: hiltzea. Ez. Ezereza bakarrik. Bere arimak baietz esaten zuen isilik. Jadanik ez zitzaion inporta ez izatea. Irribarre egin nahi izan zuen eta lantua hasi zen bat-batean. Ez izatea! Eta orain, akaso bera bazen? Zer zen? Min garrasia! Porrot prosaiko eta txikia ezkutatzen zuen giza agoniaren simulakro gogaikarria: bere bizitzarena! Bertigo unibertsalaren ardura egotzi nahi zion bere buruari, bizitza hain gogor eta hain gaiztoak umiliatutako partikula negartsua baino ez zenean, ulertzen ez zuen bizitza, ulertzen saiatzen ez zen bizitza, onartzen ez zuen bizitza!

 

 

         1954ko irailaren 28an idatzia. 1972ko irailaren 25ean, seconal sodikoa, 50 pilula.

         Pizarniken idazkera goxoa, leuna, samurra, berba distiratsuz betea. Min eramanezina jasotzeko bai, baina inor mintzeko gai ez den pairatzailearena.

         Sinbolismoa, hauskortasuna, malenkonia... arrotz suertatzen zaizkit berez isurtzen zaizkion dohainak. Harik eta isiltasun ezagunak salto egin arte, hustasunaren toki hutsa betetzeko.

         Horregatik ez balitz, gogor egingo nuke zure hitzen trokara ez hurbiltzearren.

         Ahuldadearen arro horrek harrotu egiten nau, orroa arrapostu. Erroiaren Nevermore harrabotsa urrunetik hurrera ez, berriro ez. Erne ernatu naiz eta horrezkero berriz ez du mendreak nigan hirrikatuko.

         Hori oihukatuko nizuke belarrira zure idazkera goxoa, leuna, samurra eta berba distiratsuz betea irakurtzen dudanean. Eta orduan Bathory kondesaren kondairan erabili zenuen estiloa zeure estilo zeurezkoentzat zeneukala jakin dut. Lasaitu egin naiz, beste estiloetan zure pertsonaien lore jokoak zeuden tarteko.

         Idazlea beti da pertsonaia, baina pertsonaia idazlea denean, pertsonaia ez da idazten ari den pertsona eta, aldi berean, bada. Magia truko fina da gurea: munduaren begietara biluzten gara eta, segidan, egindakoaren lotsaz edo erreparoz, pertsonaiaren atzean ezkutatzen saiatzen gara. Ba al naiz ni idazten ari naizen hau? Galdera berau, pertsonaiak edo pertsonak egin du? Nor naiz ni, pertsona, ezagutzen ez nauzun zuretzat ez banaiz inor?