Poesia argitaragabea. Azken poesia
Poesia argitaragabea. Azken poesia
1986, poesia
216 orrialde
398-5150-0
azala: Nestor Basterretxea
Gabriel Aresti
1933, Bilbo
1975, Bilbo
 
2000, poesia
2000, poesia
1986, poesia
1986, poesia
1986, poesia
1986, poesia
1986, narratiba
1986, antzerkia
1986, poesia
1986, narratiba/antzerkia
1986, saiakera
Poesia argitaragabea. Azken poesia
1986, poesia
216 orrialde
398-5150-0
aurkibidea
 

HERRIETAN ERRIERTAN

Iñaki Beobide-riJose Luis Alvarez-i
Xabier Lete-ri
eta
gainerakoei.

 

Herri honek niri

ez daut ezer eman,

eta

ezer hartu badiot,

 

koplaren bat

(Han goian dago goldea,

(haren gainean belea,

(etse hontako nagusi jaunak

(nekazari langilea).

ditxoren bat

(haurrak aingerutan hil

(eta

(tzakurrak deabrutan akabatu),

 

aginka eta hatzaparka diot hartu.

 

Herri honi

neurk, honek,

dena (naizena)

eman diot,

eta

ezer ukatu badiot,      neure hazia,

(erdal hildoan erein behar ukan nuena)

poema haik,

(La Voz, Nerea ante el Futuro, Patria Oscura...)

neure pentsaera,

(Karl Marx),

nekez eta ezin-bestean diot ukatu.

 

Beste batzuoi, berriz,

herri honek

dena eman dautzue,

hizkuntza

(edo haren zatixka bat)

bizi-bidea

(euskararen gatik alokairuan)

 

eta zuek trukean

ez duzue ukan

zer eman.

 

Baina hala ere,

judizio jeneraleko orduak

joko duenean,

zuentzat

absolbizio-eguna

izanen da,

eta enetzat

kondena.

 

Zeren batzuek

urre fina eho eta irun dezakegu

eta hari preziatu hura

zimaurrekin batera jaurtikiko da

soloetan ongarri,

eta besteek

aldarearen gaineko patenan bertan

kaka egin dezakezue,

eta hura

benedika eta komekatuko

da.

Nolako herrietan,

halako erriertan.